Hoe is het met… Meta Floor

Meta heeft in 1998 de deeltijdopleiding hbo-Theologie (GPW) afgerond. Zij is sinds begin 2020 werkzaam als projectleider bij Netwerk DAK, de landelijke koepel van inloophuizen, buurtpastoraat en straatpastoraat. Netwerk DAK verbindt, versterkt en vertegenwoordigt de aangesloten organisaties in hun steun aan dak- en thuislozen: https://netwerkdak.nl/

Netwerk DAK

Als eerste zet ik me in voor het brede werk van Netwerk DAK, het ondersteunen van de lokale organisaties. Een belangrijk thema dat nu speelt is hoe zij presentie kunnen vormgeven in tijden van Corona. Hierin adviseren we op maat, en recent heb ik een online studie- en inspiratiebijeenkomst georganiseerd waarin we reflecteerden op de verhouding tussen ‘bewogen zijn’ en ‘in beweging zijn’ (terug te kijken op www.netwerkdak.nl) en organiseren we een vervolg in november. We zijn voortdurend bezig om lokale organisaties te ondersteunen in hun werk in een veranderende samenleving, en de impact van de Coronamaatregelen is hierin momenteel groot.

Een belangrijk project dat ik heb opgezet, is het ondersteunen van inloophuizen in het opzetten van ontmoetingsgroepen van mensen met een verhaal (ervaringsdeskundigen), die hun ervaringen, wijsheid, vragen en knelpunten delen met mensen met invloed, zodat deze via beleid en werkwijze de leefsituatie van mensen structureel kunnen verbeteren. Belangrijk uitgangspunt hierbij is dat niet de beroepskrachten bepalen wat er nodig is aan oplossingen en verbeteringen, maar dat de mensen in een situatie van uitsluiting zèlf meedenken in dat wat nodig is. Ten diepste gaat het er hierin niet om dat wij mensen met een verhaal stem zouden geven (die stem hebben ze immers al!), maar dat we mensen met invloed ondersteunen in het luisteren naar deze stemmen, zich hierdoor laten raken, en dan ook daadwerkelijk in beweging komen.

Hbo-theologie

De opleiding Theologie heeft mij geholpen om mijn wereldbeeld te verruimen, om vanuit meerdere perspectieven naar de werkelijkheid te kijken. Wat mij betreft was vooral het vormende aspect heel erg belangrijk, waarin ik veel heb geleerd van mijn medestudenten. Ik volgde de deeltijdopleiding, was zelf heel jong, en vond het bijzonder om zo veel mooie levensverhalen te horen, en mensen te ontmoeten die gedreven werden door hoge idealen. Ik heb geleerd dat deze veelkleurigheid van mensen een kracht is, en dat ieder op zijn of haar eigen wijze zich inzet voor de mensen om zich heen.

God wordt zichtbaar

Ik zie God als iemand die zichtbaar wordt in de mensen om mij heen. Ik geloof dat als we de moed hebben om de mensen om ons heen werkelijk in de ogen te zien, dat we dan iets zien van God, iets zien van het grotere geheel, iets van de liefde die de wereld draagt. En dan denk ik in het bijzonder aan mensen die lijden aan het leven, die lijden aan de gebrokenheid van het bestaan. Voor mij is het beeld van Jezus aan het kruis fundamenteel, het beeld van een God die meelijdt met mensen, dat in kwetsbaarheid en machteloosheid iets zichtbaar wordt van God. Dit beeld spreekt mij sterk aan. Het gaat dan niet om termen als almacht, controle en troost ‘van buiten’, maar om kwetsbaarheid, ontmoeting, sprakeloos zijn en nabij zijn. Voor mij is fundamenteel dat we niet op zoek gaan naar de antwoorden, maar dat we de juiste vragen stellen, het uithouden ook met de vragen die er zijn. Wat mij betreft is mijn eigen leven een antwoord op de vragen waar ik mee leef.

Inspiratie

De mensen om mij heen geven mij inspiratie! Ik zeg weleens dat zolang de mensen om mij heen het bijltje er niet bij neergooien, ik dat ook niet doe. Het besef dat we met zoveel mensen van goede wil, in Nederland, wereldwijd, bij elkaar horen en ons steentje bijdragen, dat inspireert. In mijn werk bij Netwerk DAK denk ik dan niet alleen aan alle beroepskrachten en vrijwilliger, maar ook aan de bezoekers. We hebben elkaar nodig, we versterken en inspireren elkaar. Ik vind het belangrijk dat we hierin van elkaar leren, dat we samen optrekken, dat het niet top-down is, niet ‘ik weet wat jij nodig hebt’, maar ‘we hebben elkaar nodig, ieder in zijn of haar eigen rol, op zijn of haar eigen plaats’. Variërend van een grote plek als de Pauluskerk in Rotterdam (en ja, ik verzucht wel eens ‘waren alle kerken in Nederland maar zoals de Pauluskerk in Rotterdam, gaven àlle kerken maar prioriteit aan de mensen die zich bevinden aan de rafelranden van de samenleving’), tot kleine initiatieven waar beroepskrachten of vrijwilligers de wandelschoenen aantrekken of er met de bakfiets op uit gaan om mensen te ontmoeten, op straat, in de wijk of bij hen thuis.

Verzet

Voor mij is het een fundamentele waarde in mijn leven om aandacht te hebben voor anderen, naast de ander te gaan staan, mee te lopen, het mee uit te houden. Wat mij betreft gaat het echter verder, het gaat ook om aandacht te hebben voor machtsstructuren, voor onrecht, voor belangen die er zijn, en me daartegen te verzetten. Enerzijds geloof ik dat verdriet en lijden simpelweg horen bij de gebrokenheid van het bestaan, dat het iets is waar we mee moeten leren leven, dat we elkaar hierin kunnen steunen. Tegelijkertijd geloof ik dat het een roeping en opdracht is, voor individuen, maar zeker ook voor kerken, om te analyseren wat er misgaat in onze wereld, en daar tegen in verzet te komen.

Gebed

Dit gebed gaat voortdurend met mij mee, de ‘zegen van onrust’, een Franciscaanse zegenbede. In dit gebed wordt de verbinding gelegd tussen geraakt worden door onrecht en de dwaasheid een verschil te willen maken in deze wereld, zodat ieder mens tot zijn of haar recht komt:

Moge God ons zegenen met onrust
over gemakkelijke antwoorden, halve waarheden en oppervlakkige relaties
zodat er diepgang moge zijn in onze harten.

Moge God ons zegenen met boosheid
over onrechtvaardigheid, onderdrukking en de uitbuiting van mensen
zodat we mogen werken voor rechtvaardigheid, vrijheid en vrede.

Moge God ons zegenen met tranen
te plengen voor hen die lijden door pijn, verstoting, honger en oorlog
zodat we onze handen zullen uitstrekken tot troost.

En moge God ons zegenen met voldoende dwaasheid
om te geloven dat we een verschil kunnen maken in deze wereld
zodat we kunnen doen waarvan anderen zeggen dat het onmogelijk is

Amen

Energie

Het geeft mij energie als ik mensen ontmoet die ondanks hun beperkingen, hun pijn, de gebrokenheid van het bestaan, toch in staat zijn om te delen van hun overvloed. Misschien is dat bijbels gezien het verhaal van de weduwe die haar laatste penning weggeeft? Ik denk dan aan mijn jongste zus die in een beschermde woonvorm woont, en op haar verjaardag slagroomtaarten liet bezorgen bij haar vrienden die vanwege de Corona-maatregelen niet op haar verjaardag mochten komen, of aan de oudere vrijwilligers van inloophuizen die het niet aandurven om zelf naar een inloopochtend te gaan, maar wel een wandeling maken met iemand uit de buurt of kaarten schrijven en deze afgeven bij de daklozenopvang.

De tekst die helpt in moeilijke tijden

Ik houd erg van mooie teksten, ik vind het lastig om hierin een keuze te maken. De tekst van Robert F. Kennedy, uitgesproken in Kaapstad in 1966, inspireert mij om me telkens weer te realiseren dat ik niet alleen ben, maar dat er oneindig veel mensen zijn die zich inzetten en dat we met elkaar een krachtige beweging van hoop vormen:
Iedere keer wanneer iemand opstaat voor een ideaal,             
of in beweging komt om het lot van anderen te verbeteren,
of vecht tegen onrecht,
maakt hij een kleine rimpeling van hoop,
en elkaar kruisend uit een miljoen verschillende punten
van kracht en durf,
vormen alle rimpelingen samen een stroom
die zelfs de machtigste muren van onderdrukking en
weerstand neer kan dalen.

Coronatijd

Ik heb het geluk dat ‘de kluizenaar in mijzelf’ deze periode helemaal aan haar trekken komt… Ik geniet er erg van om alleen te gaan wandelen, op de fiets te stappen, stapels boeken te lezen, online workshops te volgen, en zo af en toe een mooie ontmoeting te hebben, hetzij door met iemand samen te gaan wandelen, hetzij via de telefoon of online. Ik realiseer me voortdurend dat ik een zeer bevoorrecht mensenkind ben, en ondanks dat ik er naar uitzie om weer aan te sluiten bij een projectkoor, een inspirerende bijeenkomst of een groepsactiviteit, weet ik dat deze periode tijdelijk is, en vind ik het een uitdaging om van iedere dag opnieuw ‘de mooiste dag van mijn leven’ te maken!


Deel jouw verhaal

Maak jij net als Meta het verschil door aandacht te hebben voor de ander en door aandacht te hebben voor onrecht? Kom jij in verzet voor wat er misgaat in onze wereld? Wil jij jouw verhaal met ons delen? Stuur dan een mail naar Anneke Nellestijn: ajhnellestijn@che.nl

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *