Hoe is het met… Jacob Folkerts

Jacob Folkerts studeerde theologie aan de Evangelische Theologische Hogeschool te Veenendaal (later opgegaan in de CHE). Hij vervolgde zijn studie aan de Theologische Universiteit Kampen, waar hij in 2011 afstudeerde. Na vijf jaar voorganger te zijn geweest van Baptistengemeente Texel, volgde hij in september 2016 Orlando Bottenbley op als voorganger van Vrije Baptistengemeente Bethel te Drachten.

Hbo-Theologie
Door theologie te studeren heb ik ontdekt dat we met de bijbel in handen de beste papieren hebben. De historische betrouwbaarheid is ongekend. Door te leren theologiseren en exegetiseren, Griekse en Hebreeuwse teksten te vertalen en in de context te plaatsen, is de bijbel nog veel meer tot leven gekomen. Daar mag ik bij alles wat ik doe de vruchten van plukken. In mijn huidige functie waarbij uitleggen van de bijbel mijn belangrijkste taakveld is zie ik steeds meer de relevantie om boven de stof te kunnen staan en niet meegesleurd te worden in gevoelens die de wereld beheersen. Ter aanvulling: Na de ETH heb ik nog een voltijdsmasterstudie gedaan aan de Theologische Universiteit Kampen (GKv).

God is voor mij…
Voor een goede samenvatting wijs ik op één van mijn favorieten Knowing God (J.I.Packer) 😊. God is het doel van mijn bestaan. De Schepper van het heelal, mag ik (leren) kennen als mijn Vader. Hij is liefde en wil Zichzelf delen. Dat Hij dat doet bewijst Hij ultiem in het offer dat Jezus bracht. God is ook rechtvaardig en in dat opzicht een toonbeeld wie wij van oorsprong waren. De mens snakt naar recht, maar is niet in staat recht te zetten wat hij stukmaakte. We waren bedoeld te leven voor Hem, maar gingen leven voor onszelf. In plaats van geven gingen we nemen. Jezus droeg mijn onrecht, mijn zonden, waardoor ik vergeving kreeg en nu leef in diepe dankbaarheid. Ik wil Hem dienen, en over Hem spreken. Ik hou van Hem, en ik kan er niet over uit dat ik het geluk heb gekregen in genade aangenomen te zijn als Gods kind. Soli Deo Gloria.

Niet alleen werken voor, maar ook met God
Soms heb ik het idee dat ik daar zelf lang niet altijd voor zorg, maar dat God dat doet. Wat je wilt uitdelen zul je zelf moeten hebben ontvangen. Dat vergt de discipline mijn relatie met God te onderhouden. In de drukte van het werk merk ik dat ik soms onbewust meen Gods werk te moeten doen en dat ik te vaak alweer zelf ben gaan werken of piekeren over werk over zorgen die van Hem zouden moeten zijn. Ik ervaar heel mijn levensproces waarin Martha mag leren zitten aan de voeten van de Heer als een liefdevolle stimulans van Hem. Vorig jaar kreeg ik een ongeluk en was ik in de maanden december en januari uit de roulatie, waarna een revalidatie begon. Ik dank de Heer voor de ‘harde reset’ die ik ervoer. De kerk en het werk hangt niet van mij af maar gaat gewoon door. Hij is alles, Hij is genoeg, mijn identiteit is niet mijn bediening, mijn identiteit ligt in het kennen van Hem. Door hierop te blijven mediteren, te lezen en te bidden blijf ik bij Hem en kan Hij mij gebruiken. Zo’n ongeluk werpt me dan gelukkig terug naar deze kern.

Oma
Een groot inspirator is mijn oma. We zijn twee handen op één buik als het gaat over het evangelie. En als ik bij haar ben dan staat Jezus ook altijd centraal. Haar man, mijn opa, heb ik niet gekend. Hij was ook voorganger in Bethel. Vanuit de generaties weet ik me daarom intens gezegend. Mijn oma heeft me ook bekend gemaakt met de werken van Spurgeon, een calvinistische baptist uit de 19e eeuw in London. Zijn werken en preken inspireren mij enorm. Het is in zijn lijn van theologiseren waarin ik ook aanhaak bij bijv. John Piper, een Reformed Baptist en waarom ik onderdeel uitmaak van The Gospel Coalition.

De rol van gebed
In gebed wordt theologie praktijk. Door te bidden komt heel het leven in perspectief. Voorgesorteerd door het Onze Vader, ervaar ik het gebed als mogelijkheid om bij God op verhaal te komen. Zoals ik dat vroeger thuis kon bij mijn moeder. Zodra ik thuis was, was daar geborgenheid en vergat ik vaak mijn angsten en problemen. In gebed ontdek ik elke keer weer, God is God en Hij heeft alles ook mij in zijn hand. Hij geniet als we komen en we onze problemen bij Hem inleveren. In gebed vallen soms in no time de vele gedachten die ik kan hebben aan de hand van gebeurtenissen en de studies die ik doe samen waardoor een preek substantie krijgt. Dat ervaar ik als een wonderlijk cadeau van God.

Hoe ga je om met verdriet en lijden?
Als predikant word je geregeld ter verantwoording geroepen voor Gods schijnbare handelen of juist niet-handelen. Als God…waarom dan?… Waar ik kan probeer ik wedervragen stellen, waar ik niet kan probeer ik soms te zwijgen.
In het voorjaar sprak ik een keer of acht over het Onze Vader. Bij de zinsnede Geef ons heden ons dagelijks brood, ging ik in op de vraag die mensen stellen waarom God er niet gewoon voor zorgt dat iedereen voldoende heeft. De avond voorafgaand aan deze dienst werd in het journaal bekend gemaakt dat de honger die uit COVID zal voortkomen over een tijdsbestek van een aantal maanden driehonderdduizend doden per dag zal eisen. Hetzelfde journaal vertelde dat er een miljard kilo aardappelen tot handcrème verwerkt zou gaan worden omdat de horeca stil was komen te liggen. God heeft alle reden om aan ons te vragen waarom er zoveel honger is in de wereld. We hebben zelf de regie genomen, de aarde had genoeg te bieden, maar we maken het niet waar.

Tot nog toe word ik, waar het persoonlijk lijden betreft, bewaard in een bepaald basisvertrouwen. Ik vertrouw op God. Ik geloof dat voor wie Hem liefheeft alles meewerkt ten goede, niets is zinloos.
Het idee alles nu al te moeten begrijpen, of op alle vragen antwoorden te moeten geven probeer ik steevast los te laten. Lijden wordt niet weggenomen doordat we snelle duiding proberen te geven aan wat iemand overkomt. We kunnen er mijlen naast zitten, het idee geven dat verdriet er eigenlijk niet mag zijn en het lijden daarmee alleen maar zwaarder maken. Meelijden leidt naar de kern van iemands hart en verdriet. Ik denk dat de beste dagen die Job met zijn vrienden had de week was dat ze zwegen. Ik wil me verplaatsen in het lijden van anderen, zijn waar ik kan ik zijn, luisteren, huilen, samen omhoogkijken. Geregeld vraag ik de Heer om mijn hart te raken met wat Hem raakt in het verdriet van anderen.

Het verschil maken in het leven van anderen
Waar ik vaak positieve feedback op krijg is mijn ‘benaderbaarheid’ in preken. Mensen zeggen soms dat het net is alsof ze bij ons de woonkamer zitten. Ik kies voor een mate van kwetsbaarheid in mijn voorgaan. Mijn onzekerheden, mijn struikelen, ik durf erover te vertellen omdat ik weet dat dit aspecten van ieders leven zijn. Door mijn leven te delen en te laten zien wat mij persoonlijk parten kan spelen, ontvang ik alle ruimte om te getuigen van Jezus, die het wel waar maakt en voor wie ik werkelijk wil leven.

Coronatijd
Ik houd het in deze tijd vol door dichtbij Hem te blijven. Door me te blijven met voeden met waarheid, Gods woord, blijf ik zelf op de been. Ik probeer ook maximaal te investeren in mijn gezin en merk dat dit veel basis biedt om in de gemeente uit te delen. Ik blijf staande in de vaste wetenschap dat Jezus al klip en klaar spreekt over wat de wereld universeel zal meemaken en dat dit allemaal vooraf zal gaan aan zijn uiteindelijke wederkomst. Wat dat aangaat klamp ik me in de ellende ook vast aan de bemoediging dat Hij zegt dat zaken als wereldwijde pandemieën moeten gebeuren. De wetenschap dat de wereld het nodige te wachten staat wordt overstemd door de hoop die we vanuit de gemeente uitdelen dat Jezus leeft en regeert.

Samen met een heel aantal collega’s mag ik leidinggeven aan een relatief grote gemeente. Corona stelt ons natuurlijk voor de nodige uitdagingen om zicht te houden op de hele gemeente. Een aantal speerpunten waar we mee bezig zijn: -> Het kringenwerk een boost geven
Het belang van een kleine kring werd al langere tijd door een behoorlijk percentage niet meer ervaren. Corona werpt ons terug op onszelf en biedt gelegenheid intrinsieke motivatie bij de gemeenteleden erbij te horen weer aan te wijzen en te stimuleren. -> Aansprekende diensten vieren
Ik ga voor in prediking en geniet van de uitdaging om in kwetsbaarheid de waarheid te mogen vertellen, de kerk heeft de toekomst, God is trouw en zijn woord houdt stand. Het is mijn uitdaging dit te blijven uitdragen in een wereld vol ontmoediging.-> Bemoedigen
Elke week plaats ik een bemoediging op YouTube waarbij ik vanuit de bijbel inga op een actuele vraag.

Meer weten over de bemoedigingsmomenten? Zie: https://www.youtube.com/playlist?list=PLkIEHsSTG1eHhzl2WdmyHT5a2mRz90QQK


Deel jouw verhaal
Maak jij net als Jacob het verschil? In jouw eigen wijk of misschien verder weg? Wil jij jouw verhaal met ons delen? Stuur dan een mail naar Anneke Nellestijn: ajhnellestijn@che.nl

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *