Hoe is het met… Egbert van Rhee

Egbert van Rhee is sinds 1 juli 2016 werkzaam als voorganger in Baptistengemeente De Bron te Almelo. Een gemeente die leeft om God te dienen en te eren, en zich in wil zetten voor jong en oud en de regio (met name stad Almelo) wil dienen.
Egbert werkt op dit moment fulltime in deze gemeente.

Vol goede moed
Op dit moment ligt veel stil in de gemeente, helaas. Corona maakt het organiseren van activiteiten lastig. We doen weinig online, behalve onze zondagse samenkomsten. Daar zijn we meteen in maart 2020 mee gestart. We hebben een livestream via YouTube. Mooi om te zien hoe dat in een behoefte voorziet! We trekken iets meer kijkers dan er normaal in de zaal zitten. In de maanden dat er wel wat mogelijk was (juli-half december) hadden we onze gebruikelijke kringen, Bijbelstudie, bidstond, kennismakingsavonden en een basiscursus christelijk geloof en ontmoetingsmomenten. Ook onze jeugdgroepen kwamen samen elke week. Het zangkoor en de vrouwenverenging helaas niet. En tja, wat de toekomst brengt, is natuurlijk onzeker. God zal Zijn gemeente niet loslaten, dus we vertrouwen erop dat Hij ons nabij is en dat is het meest belangrijke. Als gemeente staan we op het ‘randje van vergrijzing’, maar we zien gelukkig ook dat er voor corona ook weer wat jongere mensen bijkwamen. Dus we zijn vol goede moed! 

Coronatijd
De coronatijd heeft een tweeledig effect op mij. Ten eerste is het een energielek. Het voortdurend schakelen, dingen die je voorbereid hebt, die niet door mogen gaan, het missen van de mensen, de zorgen over hoe de gemeente eruitziet als we eruit zijn/komen… Tegelijk heeft het me ook veel opgeleverd. Ik was net begonnen met een proces van rouwverwerking over mijn vader die vroeg is overleden. Dat proces kon ik nu echt de tijd geven, want ik had zo weinig te doen. Als ik gewoon door had moeten werken, had ik me (gedeeltelijk) ziek moeten melden, denk ik. Het gaf me de tijd om na te denken, te voelen, stil te staan en dat was echt een luxe die ik anders niet had gehad. Het hele proces heeft ook een zeer positief effect gehad op mijn relatie met God, waardoor ik Hem ook weer beter ben gaan leren kennen. Dus persoonlijk was het zeker geen verloren tijd! Verder heb ik gelukkig ook de vaardigheid ontwikkeld om niet te veel te willen. We leven in een ontzettend jachtige tijd waarin we van alles moeten en ook metéén moeten. Ik hoef niet zoveel nu en dat is goed. Onze gemeenteleden houden elkaar over het algemeen goed vast in deze tijd en dat is de kern van alles. Het zit hem niet in allerlei activiteiten. Ik leer het loslaten en vertrouwen op de Heer dat er weer andere tijden komen! 

Hbo-Theologie
De opleiding ligt alweer een half leven achter me (1997-2000). Best confronterend om dat te beseffen… Ik heb veel gehad aan de vakken die gegeven werden door Dr. Henk Bakker. Hij gaf met name de bijbels-theologische vakken. Zijn manier van theologiseren ging gepaard met een diep geestelijke relatie met de Heer. Dat sprak me aan. De Bijbelse vakken (brieven van Paulus, pneumatologie, Inleiding OT en NT) waren favoriet. We waren een soort proefkonijnen in die tijd met vakken als psychologie en sociologie. Dat kwam niet zo goed uit de verf, voor mijn gevoel. Ik heb tijdens de drie jaren voltijd onderwijs heel veel kennis opgedaan met mijn hoofd en God zij dank is het tijdens het uitoefenen van een vak (eerst als jeugdwerker en later als voorganger) ook gezakt naar mijn hart en handen. De basis werd gelegd, maar de uitwerking in de praktijk ging het pas echt leven. 

God is!
Wie is God voor jou? God is het leven. Uit Hem komt het leven voort. Uit Hem is alles ontstaan wat we zien, horen, voelen, ruiken, proeven. Er is zoveel om van te genieten in het leven (ondanks de ellende die er helaas ook is). En we ontvangen het allemaal ‘gratis’! Er is niets wat we niet ontvangen hebben. God is de bron van geestelijk, eeuwig leven. Hij heeft mij levend gemaakt door het geloof in Christus, zodat ik nu al af en toe met geestelijke zintuigen kan zien, horen, voelen, ruiken en proeven hoe het eens bij Hem zal zijn. God is de Andere en tegelijk Dezelfde; soms voelt Hij zo anders en op andere momenten zo vertrouwd. Hij is Heer en Heiland. Hij is Vader, Zoon en Geest en toch één God. Hij is het huis (God de Vader), de deur (Jezus Christus) en de sleutel (de Heilige Geest). Hij is degene die mij liefheeft, zodat ik graag wil doen wat Hij vraagt. Hij is het die angst uitdrijft, omdat Hij volmaakte liefde is. Ik ben van Hem en Hij van mij. Onvoorstelbare intimiteit en soms ook weer zo ver weg…. God moet je leren vastpakken met twee handen: in de ene hand Zijn heiligheid en in de andere Zijn liefde; in de ene hand Zijn grootheid en in de andere Zijn kleinheid; Zijn soevereiniteit en onze eigen keuze; Zijn waarheid en Zijn genade; Zijn ontoegankelijkheid en de lage drempel. God hebben we niet in onze broekzak, maar Hij is ook zeker niet onkenbaar. God is een God van lijden en van overwinning op lijden. We moeten leren door de Geest te weten welke hand waar het meest gepast is. Zo is God elke keer weer nieuw en verrassend. Maar in dit alles is Hij! God is! 

Werken voor en met God
Wij zijn Gods medearbeiders, zegt Paulus. We werken met God. Hij woont in ons en werkt door ons heen. In de loop van de jaren is dit me steeds dierbaarder geworden. Ik had in het begin wel het gevoel dat ík het moest doen. Je bent dan heel erg gericht op het verwerven van vaardigheden. Dat gaf ook wel eens wat kramp, want je kunt niet alles goed doen. Ik heb wel last van perfectionisme. Gaandeweg mocht ik steeds meer leren om te aanvaarden dat God gewoon in mij aanwezig is als aan het preken ben of met mensen praat. Het hangt niet allemaal van mijn vaardigheden af. Paulus zegt ergens dat het koninkrijk niet bestaat uit woorden, maar uit kracht. Het is de kracht van de Heilige Geest die ons bekwaam maakt en niet enkel onze aardse vaardigheden (hoe belangrijk ook, uiteraard). Dit kun je niet leren tijdens een theologiestudie, maar dit leer je bij Gods Vaderhart. Mijn dagelijkse tijd met God maakt me hiervan steeds bewust. Er zijn wel tijden geweest dat mijn relatie met God vooral bestond uit de gesprekken die ik voerde met mijn gemeenteleden of uit de preek die ik maakte. Dat is ook zeker een voedingsbron voor de relatie met God, want je leert ook van anderen en van je voorbereidingen op de preek (de eerste vrucht is voor jezelf!). Dus dit hoeft niet meteen een probleem te zijn, maar dit mag niet te lang duren. Het is noodzakelijk om tijd te blijven nemen voor je persoonlijke relatie met de Heer. 

Nabij zijn
Als voorganger mag je achter de voordeur kijken bij veel mensen. Ik zie overal dat lijden het leven raakt en beschadigd. Daarnaast staan, nabij zijn, is zo krachtig! Het zijn niet de woorden (alleen), maar gewoon het er zijn en begrip tonen, dat verschil maakt. God ter sprake durven brengen in het lijden maakt verschil. Dan zie je mensen opbloeien en kracht vinden, ondanks de moeite en zorgen. Ik zie hoe preken mensen kunnen raken. Van diepe blijdschap tot tranen aan toe. Gods Woord dat mensen raakt; en ik mag daar de boodschapper van zijn! Verder ben ik sinds corona begonnen als vrijwilliger bij ‘Almelo voor elkaar’. Dat is een platform waar mensen hulp kunnen vragen en waar je je hulp kunt aanbieden. Ik doe voornamelijk praktisch werk, zoals tuintjes opknappen en verhuizen. Ik heb daar zoveel plezier aan beleefd! Als je ziet hoe blij mensen zijn als je je belangeloos inzet. Vaak is er ook ruimte om te spreken over het leven en geloofszaken. Dat levert mooie gesprekken op en in een aantal gevallen ook tot betrokkenheid bij het geloof. Twee mensen zijn door deze contacten bezoekers geworden van onze diensten en zetten voorzichtig hun eerste stappen op de weg achter de Here Jezus aan. 

Gebed
Wat is rol van gebed in jouw leven?
Het ‘goede’ antwoord is natuurlijk dat gebed de motor is van het geestelijke leven. Er zijn ook zeker tijden dat ik dat zo ervaar. Op dit moment, de laatste paar weken, is die band in gebed behoorlijk sterk. Ik ervaar meer dan voorheen dat ik gewoon bij God mag zijn. Ik heb al vanaf mijn theologiestudie mezelf aangeleerd om mijn gebeden op te schrijven. Dat hielp me om gefocust te blijven en om niet in herhaling te vallen. Dat heeft me enorm geholpen. Maar ik heb ook gemerkt dat het daardoor ook de neiging heeft om verstandelijk te blijven. Sinds ongeveer een jaar probeer ik ook om te bidden, terwijl ik wandel of gewoon aan mijn bureau zit. Dat was in het begin echt wennen! Maar ik merk dat het me beter lukt om ‘los van het papier’ te bidden en zo meer te focussen op mijn gevoel. Mezelf in Zijn aanwezigheid brengen zonder woorden. Sinds een paar weken ervaar ik daarin iets van een doorbraak en dat is prachtig om te merken. Gebed is erg dynamisch. Er zijn tijden waarin gebed gewoon niet gebeurt en het ploeteren is. Ik accepteer dit met tegenzin, omdat ik zie dat de psalmisten hier ook tegenaan liepen. Ik hou me eraan vast dat verlangen en verwachten vaardigheden zijn die we als christenen moeten leren ontwikkelen. Maar in onze cultuur (waar ik gewoon onderdeel van ben), is dit ontzettend moeilijk. 

Energie
Er zijn gelukkig best wat dingen/mensen die me energie geven. Van de dingen die me energie geven is de eerste natuurlijk slapen. Als je dat een hobby zou mogen noemen, zou dat er eentje zijn. Ik slaap gelukkig goed en wordt meestal ook uitgerust wakker. Sinds een jaar of tien is de moestuin ook zeker een plek om op te laden. Heerlijk met de handen in de aarde en zien hoe alles groeit en bloeit. Even helemaal nergens aan denken, behalve aan hoe ik van het onkruid af kom. Lekker even een roman lezen, hoort ook bij het tot rust komen. Daar kom ik helaas te weinig aan toe. Ik krijg ook echt energie van een goed gesprek. Natuurlijk met mijn vrouw en opgroeiende kinderen, maar ook met gemeenteleden. Als een preek goed is gelukt (al zeg ik het zelf), krijg ik daar ook enorm veel energie van. Mijn energie lekt weg door conflicten. Ik vind het erg moeilijk als mensen mij niet leuk vinden of de dingen die ik doe en als er spanningen onderling zijn in de gemeente. Ik ben van de harmonie. 

Dynamiet
In de eerste jaren van mijn bediening voelde ik me behoorlijk onzeker over wat ik kon. Ik voelde me zoals Mozes toen hij werd geroepen door de Heer bij de brandende braamstruik. Zijn onvermogen spat ervan af en hij zag het zichzelf echt niet doen. Dat herkende ik heel erg. Ik trok me enorm op aan de roeping van God in mijn leven. Ik heb heel bewust ervaren dat God me de gave van het spreken heeft gegeven. Ik was altijd een rustige, stille jongen die niet opviel. Maar toen ik tot geloof kwam, leerde ik praten. Praten voor een groep, maar ook in gesprek met mensen. Toen ik voor het eerst moest preken (ik was 21 jaar oud) in het tweede jaar van de ETH, heb ik een dag gespijbeld en ben gaan wandelen bij de Grebbeberg. Daar heb ik echt lopen worstelen met God of ik dit wel zou kunnen. Ik zei: Heer, als U me in staat stelt om een kwartier lang te praten en het is acceptabel/goed, dan is dit de weg die U voor mij heeft. Die eerste preek (over psalm 13) ging goed (ik had een dikke zeven, volgens mij) en daaraan heb ik me altijd vastgehouden als er dingen op mijn pad kwamen die ik moeilijk vond. Nu, na 21 jaar ervaring met het spreken, raakt dit steeds meer op de achtergrond. Dat is mooi aan de ene kant, want ik ervaar veel minder strijd en onrust bij een preek, maar tegelijkertijd mis ik nog wel eens de heerlijke momenten van tot rust komen bij het maken van een preek. Die worstelingen waren goed voor mijn band met de Heer. Op dit moment speelt Kol. 2:9 en 10 veel door mijn hoofd. Daar zegt Paulus dat God met Zijn hele volheid in Jezus woont en dat wij zijn volgemaakt in Hem. De gedachte dat wij zijn ondergedompeld, zijn gevuld met de volheid van de Here God, maakt me zo blij en geeft me zoveel hoop en energie! De grote, heilige, liefdevolle, genadige, trouwe, machtige God woont in mij, vult mij. Dat is dynamiet! 


Deel jouw verhaal

Maak jij net als Egbert het verschil en durf jij ‘God ter sprake te brengen’ ook of juist als er sprake is van lijden? Wil jij jouw verhaal met ons delen? Stuur dan een mail naar Anneke Nellestijn: ajhnellestijn@che.nl

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *