Hoe is het met… Chantal van Wijngaarden

Chantal van Wijngaarden is 25 jaar en uitvaartverzorgsters en vestigingsmanager bij een uitvaartonderneming. Het overlijden van haar vader zorgde ervoor dat zij van betekenis wilde zijn voor mensen die in aanraking kwamen met rouw en verlies.

Werken als uitvaartverzorgster

Sinds februari 2020 werk ik als uitvaartverzorgster en vestigingsmanager bij een uitvaartonderneming in Zaltbommel en omstreken. Daar regel ik de uitvaart met de nabestaanden van A tot Z en ben ik op de dag zelf de ‘coördinator’. Daarnaast zorg ik als vestigingsmanager dat alles op orde is van o.a. de voorraad rouwkaarten tot de marketing. Hiervoor heb ik twee jaar in Ede gewerkt bij een ondernemer.

Sinds 1,5 jaar heb ik een relatie en we kijken voorzichtig vooruit de toekomst in (huisje, boompje, beestje). Qua werk zit ik helemaal op mijn plek. Na het afronden van de opleiding heb ik in dit vakgebied erg veel mogen leren en mezelf kunnen opwerken tot waar ik nu ben.

Daarnaast ben ik zo af en toe (als mijn andere werk het toelaat) werkzaam als ZZP’er; spreker bij uitvaarten. Wanneer mensen bijv. een In Memoriam wensen te laten horen, maar dit niet zelf ten gehore kunnen brengen, kan ik dit voor hen doen. Ook is niet elke uitvaart kerkelijk, maar was de overledene soms wel gelovig. Dan vinden familieleden het soms fijn om een stukje overdenking in de dienst te hebben, maar willen zij hiervoor geen dominee. Over een aantal jaren hoop ik kinderen te hebben en dan zal mijn werk bij een uitvaartondernemer lastig te combineren zijn i.v.m. ongeregelde diensten en niet te plannen dagen. Dan hoop ik dat ik het spreken wat meer kan inzetten om toch bezig te blijven en in het vakgebied te zijn.

Verder ben ik bezig om mijzelf op kerkelijk gebied over te laten schrijven van de Protestantse Kerk (PKN) in Nederland naar de Hersteld Hervormde Kerk (HHK). Deels vanuit mijn eigen overtuiging die veranderd is, maar ook vanwege mijn relatie (mijn vriend bezoekt de Gereformeerde Gemeenten in Nederland). Na die overschrijving gaat er ongetwijfeld een vorm van kerkelijk werk op mijn pad komen waarin ik mijn deel aan de gemeente kan geven.

Hbo-Theologie

Ik heb in 2012 deze opleiding gekozen, omdat ik de uitvaartwereld in wilde. Toen was ik nog te jong (17 jaar), maar in deze opleiding zat van alles wat mij zou kunnen helpen in dat werkveld. En dat is gebleken. Door mijn werk kom ik met allerlei mensen in aanraking (zowel nationaliteit, leeftijd als op religieus vlak). De vakken als kerkgeschiedenis, psychologie en communicatie zijn handig om aan terug te kunnen denken. Ik heb ook de cursus Rouwpastoraat van Nico van der Voet gevolgd en dat helpt mij nu in het herkennen van hoe mensen reageren op verlies e.d. Zelfs een stukje didactiek en hermeneutiek helpen mij in hoe ik tijdens een uitvaart mijn tekst invul.

Inspiratie

Het overlijden van mijn vader in 2011 heeft mij op dit spoor gebracht en ik zie het dan ook echt als leiding van Boven dat ik nu het werk mag doen waardoor ik toen zo geraakt ben. Natuurlijk mis ik hem soms extra als ik dagelijks met verdriet bezig ben, maar het ondersteunen van mensen met hem als achterliggende reden is een enorme stimulans.

Verdriet en lijden

Door het werk heb ik sowieso elke dag te maken met verdriet en lijden, maar ook zie ik zoveel in de wereld om mij heen. Het lijkt wel of mensen steeds zwaarder onder problemen gebukt gaan en geen uitweg zien, en met vragen zitten. Door mijzelf open te stellen, te luisteren en te bidden, hoop ik dat ze mogen zien hoe het mij hielp om mijn hoop op Iemand te stellen in tijden dat het moeilijk was/is.

Jesaja 40:31
Jesaja 40:31 helpt mij door moeilijke tijden heen. “Maar wie de HEERE verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden, zij zullen snel lopen en niet afgemat worden, zij zullen lopen en niet moe worden.”

Gelezen tijdens de periode dat mijn vader ziek was en als tekst meegekregen toen ik belijdenis deed in 2013. Niemand wist dat die tekst zoveel voor mij betekende, dus toen hij werd voorgelezen in de kerk zag ik het als knipoog van God. Het waren lastige maanden tussen het overlijden van pa en mijn belijdenis, maar met Hem erbij ben ik er doorheen gekomen. In combinatie met Prediker 3 vind ik dit  zo helpend door het feit dat er een tijd is voor alles. Dat ondervonden wij praktisch in onze familie in 2020. In maart werd mijn eerste nichtje geboren en in april overleed mijn enigste oom totaal onverwacht. Zo waren er ineens 4 weduwen in de familie. Blijdschap en verdriet liepen erg door elkaar heen, maar als ik er op terugkijk, zijn dat juist de mooiste en meest groeivolle periodes voor mijn (geloofs-)leven.

Energie?

Ik heb niet heel veel vrije tijd om op te laden. Wel merk ik dat wielrennen met een vriendin een boost geeft. Nu ben ik een ‘mooi-weer fietser’, maar de drogere dagen komen er gelukkig weer aan. Een wandeling ergens in de natuur is ook erg prettig en dan maakt het niet veel uit of het het strand is of een bos. De ene keer met m’n vriend, terwijl ik een andere keer liever alleen ga om echt even mijn hoofd leeg te maken zonder dat er iemand fysiek bij is.

Niet alleen werken voor, maar ook met God?

Ik merkte een poosje geleden dat ik niet zo goed ben in stille tijd houden. Eerst frustreerde me dat tot ik besefte dat ik overdag vaak momentjes heb dat ik bid of er iets van God in me opkomt zoals een Bijbeltekst of een lied. Niet alle families zijn even ‘makkelijk’ om mee te werken en elke situatie is anders. Het lukt mij niet om uit mezelf daarop in te spelen, daar heb ik God echt voor nodig. In sommige situaties net even wat meer geduld, proberen het goede te blijven zien in mensen en er voor hen te zijn door het feit dat God mij op hun weg plaatst.  

Coronatijd

Na een ‘droge’ periode van stille tijd, ben ik dit afgelopen jaar juist heel erg (met een appgroep van kennissen) gaan verdiepen in de Bijbel en allerlei omringende boeken (zoals NGB e.d.). Bewuster gaan lezen laat mij zien dat dit alles al voorzegt is. Dat is een harde realiteit, omdat er dus een einde zal komen, maar door Gods beloften mag ik hier aan vasthouden en er met anderen over spreken. In het begin was ik opstandig en ook nu ben ik het nog niet eens met hoe het gaat in Nederland, maar ik weet wel dat het niet uit de/Zijn hand loopt.

Heethoofden

Doordat Nederland al een jaar hoopt op betere tijden, merk ik dat we met elkaar steeds meer heethoofden worden. Iedereen lijkt het beter te weten dan een ander, we kunnen niet veel meer verdragen van elkaar. Het stukje begrip, respect en een open gesprek kunnen voeren zonder elkaar te veroordelen en de grond in te stampen neemt af. We hebben tijd over vanwege de lockdown dus schelden we elkaar de huid vol op Facebook, bekladden we posters als we het niet met die groep/instantie eens zijn of slaan we mensen in elkaar. Daar kan ik echt zo diep door geraakt worden. Dat doet zeer, omdat het zo anders kan. Tegelijk geldt ook dan weer; het staat al in de Bijbel. Dan kan ik er enkel voor bidden en mijzelf van een andere kant laten zien naar de mensen om mij heen.


Deel jouw verhaal

Maak jij net als Chantal het verschil? Was een levensveranderende gebeurtenis in jouw leven ook de aanleiding om te kiezen voor een bepaald beroep? Wil jij jouw verhaal met ons delen? Stuur dan een mail naar Anneke Nellestijn: ajhnellestijn@che.nl

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *