God, mag ik deze dans van U?

Auteur van deze blog Jelina Leenders – de Raad, heeft in opdracht van Creative Artsschool Elevate een onderzoek gedaan naar de dialoog met God in en door dans.

Als woorden tekortschieten

Verbale geloofscommunicatie is bekend terrein; lezen, bidden, spreken, zingen. Spreken tot en horen van God laten zich vaak vatten in taal. Maar, God overstijgt ons rationele begrip. De ervaring van een ontmoeting met Hem is niet in woorden te vatten. Andersom kan de menselijke emotie zo intens zijn dat die de reikwijdte van taal ontstijgt. En wat als je vooral een doener bent en niet zoveel hebt met woorden? Is het gesprek met God te verrijken door het actief inzetten van het lichaam in een vorm van non-verbale communicatie?

DANS MET MIJ is een wederzijdse uitnodiging tot een dans tussen God en de mens. Dit onderzoek van danseres en theologe Jelina Leenders bevraagt de non-verbale communicatie die plaats vindt tussen God en een danser en wat er nodig is om die dialoog te faciliteren.

“God gebeurt”

De beweging van het lichaam kan een ruimte worden voor een ontmoeting met God. De dansers bij popschool Elevate hebben dat aan den lijve ondervonden. In de lessen aanbiddingsdans ontmoetten zij God.

Hoe wordt God belichaamd?

Door in dans God of goddelijke eigenschappen te representeren krijgt het bewegen een incarnationeel karakter. Je kan het vergelijken met rituelen, dit biedt een weg waarin je als mens lichamelijk en interactief betrokken wordt. De symbolische handelingen stellen een spirituele werkelijkheid present. Toch is dat precies een uitdaging die niet te forceren is; het aanwezig maken en spreken van God. Ons eigen spreken, met een luisterende houding als randvoorwaarde, dat ligt wel binnen onze invloed.

Luisteren

Een aandachtige houding is een ‘must’ om een spirituele werkelijkheid tastbaar te ontvangen. We mogen meer onze zintuigen openen en bewust ons oor te luister leggen bij ons lijf, zodat alle wegen tot dialoog met God benut kunnen worden.

Leren met je lijf

In de dansende dialoog versterken de combinatie van woorden van God en beweging elkaar. Daardoor wordt de inhoud meer verinnerlijkt; je maakt het je eigen. Leren, en dus ook geloofsleren, kan via diverse voorkeurstijlen. De meeste mensen zijn overwegend ervaringsgericht of meer conceptueel gericht. Die laatste groep komt vaak wel aan zijn trekken binnen het aanbod van kerken. Ervaringsgericht geloofsleren is een ondergewaardeerde vorm van geloofscommunicatie, waarmee het kerkelijk aanbod verrijkt kan worden.

Herwaardering van het non-verbale

Wanneer we het fysieke leren binnen de geloofscommunicatie inzetten vormt dat een tegenbeweging op de culturele nadruk op de ratio. In geloofsbeleving kunnen denken en voelen meer geïntegreerd worden door herwaardering van het lichaam. Ik zie daarvoor kansen binnen liturgische invulling, lichaamsgericht pastoraat of specifiekere vormingstrajecten op gebied van persoonlijkheid en spiritualiteit.

Meer weten over het onderzoek of sparren over mogelijkheden voor dans binnen een specifieke context? Mail mij: jelinaleenders@gmail.com

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *