Excellence in re-entry

Auteur van deze blog Dick Aalberts n.a.v. zijn afstudeeronderzoek Excellence in re-entry. Door de aard van het zendingswerk van zijn opdrachtgever kan in deze blog niet verder ingegaan worden op de conclusie en toepassing van het onderzoek.

Een kwalitatief onderzoek naar de ervaring van de zendeling van het terugkeren in Nederland.

De eenzame strijd

‘Weer naar huis!’ Re-entry; het terugkeerproces van de zendeling. Het is een proces van afscheid nemen, verdriet, vreugde, depressie en eenzaamheid. Een achtbaan van emoties. Tijdens mijn onderzoek ben ik op de zoektocht gegaan naar; hoe ervaart een zendeling zijn/haar terugkeerproces? Ik ga in gesprek met een aantal teruggekeerde zendelingen van Jeugd met een Opdracht om deze ervaring boven water te halen. De zendeling is in Nederland, zoals Miriam van Dieren het noemt, de onzichtbare vreemdeling.

Fases en ‘Reversed Culture Shock’

De terugkerende zendeling komt volgens David Pollock in diverse fases terecht: loslaten, transitie, opnieuw beginnen en betrokken. De grootste uitdaging komt bij de transitie- en opnieuw beginnen fases. De zendeling beland in ‘Reversed Culture Shock’. De term is een verdieping op ‘Culture Shock; waarbij er onverwachts een cultuurschok wordt ervaren in thuisland. Niet gek natuurlijk, want een zendeling heeft zichzelf als het ware ondergedompeld in het gastland. Dit brengt veranderingen met zich mee op persoonlijk niveau voor de zendeling. Denk hierbij aan normen en waarden, cultuur en wereldbeeld. Dit sluit niet meer volledig aan met de cultuur van het thuisland. Men is veranderd. Aanpassen naar het thuisland brengt problematiek met zich mee. Er heerst verwarring en de emotionele achtbaan is onverwachts.

Eenzaamheid – Je moet er zelf doorheen!

Hoe dan ook, je moet er gewoon doorheen!”. Er is geen slachtofferrol bij de zendeling, juist het tegenovergestelde. De zendeling weet dat het proces persoonlijk en uniek is.

Verward en niet weten wat je nodig hebt. Je niet begrepen voelen, je gastland missen en financiële problemen. De teruggekeerde zendelingen geven aan dat het een heftig emotioneel proces is. Het is met name eenzaam, want er is weinig (h)erkenning in hun omgeving. Juist vanuit die omgeving, kerk, vrienden en familie. Ze moeten er zelf doorheen, maar soms weten ze niet wat dat inhoudt. Hun levensstijl is compleet veranderd, ze laten  vrienden achter en bij terugkomst zijn de oude vrienden in Nederland ook veranderd. Later komen ze erachter: “wacht even.. ik ben veranderd”.

Bijstaan in de eenzame strijd van transitie

Vanuit de gesprekken wordt aangegeven dat er hulp nodig is. Praktisch, emotioneel en er gewoon zijn. En niet even, want vaak na een paar weken is het alweer normaal voor de omgeving dat je weer terug bent. Je hebt meer tijd nodig en geduld.

Misschien kunnen wij als gemeenschap, als familie en vrienden een zendeling wat extra tijd en aandacht geven bij de maanden na thuiskomst. De eenzaamheid verlichten en hen helpen hun plek als vervreemde nederlander weer terugvinden.

@ the Missionary: tijd, geduld en hulp

Tijd, en bij de meeste terugkerende zendelingen, véél tijd. Dat is wat het kost om terug te keren. Bereidt je daarop voor als terugkerende zendeling, maar ook hij of zij die het veld op wil gaan. Heb geduld met jezelf en je omgeving. Externe partijen die met expertise bijstaan in dit proces zijn aan te raden zoals: InToMission, InTransit of een debriefingstraject bij Le Rucher.

Voor meer informatie email: dickaalberts@gmail.com

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *