Alleen Samen

Auteur Esther Markusse schreef het afstudeeronderzoek ‘alleen samen’. Een onderzoek naar de wijze hoe het concept van ecclesiologische participatie de zondagdiensten in de Kerk van de Nazarener Zaanstad kan verrijken. Het onderzoek richt zich op de verbinding van de triniteit, hoe de kerk in die verbinding is opgenomen en hoe mensen met elkaar ook een diepe verbinding kunnen ervaren. Juist in deze turbulente tijd is het van belang om de vraag hoe we kerk zijn te stellen en te onderzoeken.

Vele kerken worstelen met de vraag hoe men met elkaar gemeente kan zijn. Is de zondag een moment om te consumeren of is er meer dan (een) zondagsconsumptie? Hoe kan een gemeente echt met elkaar participeren? Elkaar ontmoeten, en met elkaar God ontmoeten. Ik hoor veel mensen om mij heen zeggen: “De corona-tijd werkt als een katalysator”. Of te wel, problemen die er waren worden vergroot en versnelt door de coronamaatregelen. Tijd om actie te ondernemen!

Ook in de Kerk van de Nazarener in Zaanstad speelde deze vraag. De vraag die in het onderzoek centraal stond is de volgende: Hoe kan de Kerk van de Nazarener Zaanstad de diensten invullen vanuit ecclesiologische participatie zodat de diensten verrijkt worden? Ecclesiologische participatie, is meer dan alleen meedoen in het kerkgebouw. Ecclesiologische participatie omvat alles van het gemeenteleven en geeft aan hoe men verbonden is en blijft.

Aan de hand van twee theologen, Miroslav Volf en Thomas Noble heb ik mij verder verdiept in ecclesiologische participatie. Naar aanleiding van deze literatuurstudie heb ik ontdekt dat ecclesiologische participatie ook wel beschreven en benoemd kan worden als ‘communion’. Het omvat de geestelijke verbinding van zowel gemeente als individuen met God en elkaar. Dit aan de hand van de relatie van de triniteit met elkaar, en hoe een christen daaraan kan deelnemen.

Ik heb ontdekt dat ecclesiologische participatie persoonlijk begint door het belijden van en in Jezus Christus en het kan alleen onderhouden worden door een persoonlijke diepe spiritualiteit. Tegelijkertijd heeft het alles te maken met het hebben van een niet-individualistische levensstijl. Ook zijn er een aantal concrete uitingen van ecclesiologische participatie die tegelijkertijd ook zorgen voor het onderhouden ervan, die in een dienst tot uiting gebracht kunnen worden. Zoals het vieren van de sacramenten. Uit de interviews is gebleken dat in de Kerk van de Nazarener in Zaanstad daar specifiek bij komt dat een moment van stilte of het hebben van gecreëerde mogelijkheden voor het in gesprek gaan met elkaar in de dienst hier ook aan bijdraagt.

Zoals de titel van mijn onderzoek heet: ‘alleen samen’, alleen samen kan men kerk zijn. De gemeente moet zich gaan beseffen dat ze mede zorg dragen voor het voorbestaan en onderhouden van de gemeente. Voor meer informatie of een interessant gesprek over dit onderwerp kunt u mailen naar esther.markusse@gmail.com

Reageren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *