Hoe is het met… Jolijn van de Veen – Florijn

Hoe is het met… Jolijn van de Veen – Florijn

Jolijn is sinds oktober 2018 werkzaam als kerkelijk werker bij de Kruiskerk in Nijkerk. Deze Gereformeerde Kerk maakt deel uit van de Protestantse Kerk van Nederland (PKN). De Kruiskerk is een grote kerkelijke gemeenschap met ruim 2.600 leden.

De Kruiskerk
In de eerste instantie kwam ik tijdelijk werken bij de Kruiskerk in Nijkerk. Er was een pastoraal werker nodig voor vijf maanden om een gat op te vullen in verband met ziekteverzuim. Ik werkte toen voornamelijk in het ouderenpastoraat, maar had ook een gedeelte van een gemengde wijk onder mijn hoede gekregen.

Tijdens deze vijf maanden kwam er een vacature vrij voor pastoraal werker in een jonge wijk in combinatie met opbouwwerk/pionierswerk voor de leeftijdsgroep 20-45 jarigen. Ik heb gesolliciteerd op deze functie en kreeg de baan. Sinds oktober 2018 ben ik werkzaam bij de Kruiskerk in deze hoedanigheid.

Luisteren en verbinden
Het pastoraat beslaat het grootste deel van het werk, maar daarnaast organiseer ik ook activiteiten voor jongere doelgroepen (20-45 jarigen). De eerste jaren was ik vooral onderzoekend aan het werk in het opbouwwerk: wie zijn de 20-45 jarigen? Waar is bij hen behoefte aan? Daarnaast probeerde ik ook draagvlak te creëren voor vernieuwingen die deze doelgroep wil en dat doe ik nog steeds. Ik faciliteer en organiseer, maar ik probeer ook te inspireren zodat er vanuit de gemeente ook activiteit ontstaat. Kort gezegd bestaat mijn werk voornamelijk uit luisteren en verbinden.

Hbo-Theologie
De opleiding Theologie heeft mij een goede basis gegeven om het werkveld in te gaan. Kennis over Bijbelstudies geven en activiteiten organiseren, kennis over wie ik wil zijn als pastor en wat ik te bieden heb. Hoe je kunt meeleven met iemand, maar ook afstand kunt houden (dus niet het verdriet in het leven van een pastoraat je eigen gaan maken). Daarnaast heeft het me ook enthousiasme en energie gegeven, het heeft me geprikkeld om verder te vragen over processen in de kerk en niet zomaar de dingen aan te nemen in een kerk of geloofsgemeenschap.

Toen ik begon als kerkelijk werker was ik als een enthousiast jong hondje! Het echte leren kwam vooral toen ik ging werken. Ik heb aan veel momenten in de opleiding teruggedacht, vooral met betrekking tot toerusting. Ik vergat gauw om voor mezelf te zorgen, terwijl er in de opleiding op gehamerd werd dat dat juist noodzakelijk is. Dat snap ik nu beter en ik neem de adviezen die ik kreeg tijdens de opleiding ter harte.

God
Voor mij is God iemand die niet in één woord, begrip of persoon te vatten is. In de Bijbel wordt God op verschillende manieren beschreven en ik geloof dat dat ook goed en waar is. Hij is groot, maar ook liefdevol. Ik weet dat ik met al mijn vragen, vreugde, verdriet en boosheid bij Hem mag komen. Ik kan eerlijk tegen Hem zijn, daar is Hij is niet bang voor. Hij vraagt dat juist ook van mij: eerlijkheid en openheid naar Hem toe. God loopt met mij mee, soms heel dichtbij, maar soms neemt Hij juist ook meer afstand. Ik zelf kan ook soms afstand nemen, maar ik weet dat Hij er is. Ik weet dat ik Hem kan vertrouwen.

Door eerlijk te zijn tegen God en in gesprek te blijven met Hem ervaar ik dat ik het werk met Hem doe. Dat is niet altijd zo geweest. Eerder zag ik God meer als mijn baas, iemand die naging wat ik deed en of ik dat wel goed deed. Ik hield de schone schijn op voor Hem en voor mijn omgeving, ook mijn werkomgeving. Toen raakte ik in een burn-out en in dat proces heb ik geleerd om open te zijn tegenover God. Ik kan bij Hem ook de vuile was buiten hangen. Door deze eerlijkheid en door in gesprek met hem te blijven komt alles meer in balans. Ja ik werk voor God, maar dat doe ik niet alleen, Hij is ook met mij in het werk.

Eerlijkheid
Het boek Psalmen heeft mij veel troost gegeven tijdens mijn burn-out. Onder andere psalm 40, maar over het algemeen geeft het hele boek Psalmen troost. Alle emoties komen naar voren in de verschillende liederen en dat laat zien dat we al onze emoties aan God mogen laten zien en Hem ook kritische vragen mogen stellen. De eerlijkheid die in het boek naar voren komt leert mij om ook eerlijk te zijn tegen God, in mooie maar ook in moeilijke tijden.

Verdriet en lijden
Verdriet en lijden in het leven van mensen roepen vragen op, maar de vraag is of een antwoord op deze vragen troost kan geven. Ik geloof dat het leed wat een mens kan overkomen niet per se een reden heeft, maar dat het gewoon willekeur is. In het pastoraat laat ik het er zijn. Ik praat het niet goed, want het is zoals het is. Emoties mogen geuit worden, dat is juist goed, want dat ventileert.

Geloven in God maakt de nare dingen in het leven niet makkelijker, dat heb ik zelf ook ervaren tijdens mijn burn-out en de depressie waar ik destijds in raakte. Het besef dat God erbij is, kan iets doen, maar ik kan daar geen woord voor vinden. Troost of hoop? Dat raakt het net niet helemaal en vaak komt dat gevoel ook achteraf, niet als je er midden in zit. We moeten dwars door ons verdriet en lijden heen gaan, dat is de moeilijkste optie maar ook de meest gezonde. Als pastor wil ik dan degene zijn die contact houdt en meeloopt.

Een luisterend oor
Mensen geven mij de inspiratie om dit werk te doen, ik ben namelijk nieuwsgierig naar het verhaal van de ander. Telkens als ik weer in gesprek ga met mensen, ben ik weer verrast over wat ze met me willen delen. Ik verwonder me over het verloop van zoveel verschillende levens en de rol die God daarin kan spelen.

Als je me vraagt hoe ik het verschil maak in het leven van anderen, dan zou ik een aantal jaren geleden die vraag hebben beantwoord met grote dingen, maar door verschillende stages en door werkervaring weet ik dat het verschil maken in de levens van mensen zit in de kleine dingen. Een luisterend oor, een kaartje of vriendelijk woord. Het hoeft niet groot en bombastisch te zijn, maar gewoon op een manier die bij je past. Samenvattend kan ik zeggen: de ander zien, écht zien.

Bidden
Ik hoor het zo vaak als ik in gesprek ben met jonge mensen: het is lastig om tijd vrij te maken voor God, om te bidden en bijbel te lezen. Dat herken ik wel, daarom maak ik van het gebed ook niet iets heel groots (in de zin van een grote activiteit die apart is en veel tijd in beslag neemt), maar juist iets kleins. Ik ben nogal chaotisch en daarom vind ik het lastig om echt te gaan zitten voor gebed. Ik doe dat vooral op momenten dat me echt wat van het hart moet, ik wil het dan vertellen aan God en ook stil worden voor Hem.

Tegenwoordig bid ik gewoon wat vaker tussendoor, bijvoorbeeld tijdens het wandelen, boodschappen doen en schoonmaken. Of als ik in de auto of op de fiets zit. Ik deel dan met God wat er op dat moment echt in mij speelt, zo kan ik ook eerlijker tegen Hem zijn en daarmee hou ik de verbinding open.

Adembenemend
Sinds oktober ben ik moeder en ook al kan het met tijden erg uitputtend zijn, ik krijg toch veel energie van het zorgen voor mijn zoontje. En in het werk geven mijn nieuwe collega’s me veel energie! Momenteel ben ik nog vol van het wonder van zwanger zijn en bevallen. Hoe bijzonder het is dat er een mensje geboren wordt en er helemaal bij hoort. Die scheppende kracht van God is adembenemend.

Geliefd
Het raakt mij dat de grote God die hemel en aarde schiep, bij ons wil zijn en met ons mee wil lopen. Wie we ook zijn, waar we ook vandaan komen en wat we ook doen. Dat raakt me en ik voel me daardoor dankbaar en geliefd.


Deel jouw verhaal
Wat geeft jou inspiratie om jouw werk te doen? Wil jij jouw verhaal met ons delen? Stuur dan een mail naar Anneke Nellestijn: ajhnellestijn@che.nl

Geef een reactie