Hoe is het met… Christel Steenhart – van Twillert

Hoe is het met… Christel Steenhart – van Twillert

Christel is sinds mei 2018 werkzaam als geestelijk verzorger in Zorg- en Wooncentrum De Haven in Bunschoten-Spakenburg. Sinds juni 2021 is ook Andres Peters (alumnus HBO-Theologie | CHE) als geestelijk verzorger werkzaam bij De Haven.

De Haven
In De Haven willen wij werken vanuit de liefde die God voor ons heeft en die liefde willen wij doorgeven. Iedereen is in De Haven belangrijk en met elkaar wordt het iets moois. Wij ontvangen graag stagiaires. Voor studenten is De Haven een fijne leeromgeving, collega’s zijn je ter wille en ook veel van onze bewoners zullen een stagiaire hartelijk ontvangen. Daarnaast zijn wij met twee geestelijk verzorgers, die enthousiast zijn over hun werk. Wij denken graag mee en stellen vragen, waardoor jij als stagiaire – én wij als begeleiders – aan het denken worden gezet.

Waar gaat het om?
Ik heb veel mooie, inspirerende, momenten meegemaakt, ik schrijf daar ook wel blogs over (https://www.dehaven.nu/blog). Ik vind het mooi om die dingen te delen. Eens zat ik rond een bed van een bewoner, die stervende – en niet meer aanspreekbaar – was. Er waren meerdere kinderen van de bewoner aanwezig en ik heb een poosje bij hen gezeten en zij vertelden dat zingen in hun gezin heel belangrijk is geweest. Ik vroeg hen of ze het mooi zouden vinden om op dat moment met elkaar te zingen en dat hebben wij gedaan. Dat was heel ontroerend en indrukwekkend. Dan mag je heel dichtbij komen op zo’n bijzonder moment in het leven van mensen. Dat inspireert mij én geeft mij te denken: Wat gebeurt er op zo’n moment, wat maakt dat het – ons allemaal – zo raakt? Waar gaat het om in dit leven?

Verdriet en lijden
In mijn hele leven kon ik de dingen die gebeurden ‘goed overgeven’. Ik ging door en had geen vragen, zoals: ‘Waarom overkomt dit mij?’, terwijl anderen in mijn omgeving die vragen wel hadden. Ik merk wel dat ik tegenwoordig regelmatig moet denken aan verlies dat ik vroeger heb geleden en als je de fasen van rouw bekijkt, dan wissel ik nog wel eens van fase. Zo zie je dat ‘rouwen’ geen statisch gebeuren is in een mensenleven. Ik heb gelukkig een groot vertrouwen in God en Zijn plan met ons en deze wereld. Dat maakt dat ik niet wanhopig word, als ik zie wat er allemaal aan ellende en verdriet in deze wereld is. Daar ben ik dankbaar voor.

Omgaan met rouw en verlies
Afgelopen november heb ik vijf dagen workshops ‘rouw en verlies’ gegeven aan collega’s van de zorg. In die workshops ging het over ‘hoe vaak in ons leven wij te maken hebben met verlies – en dus rouw’. In een verpleeghuis hebben alle bewoners te maken met verlies, denk aan verlies van gezondheid, eigen woonomgeving, gezamenlijke toekomst (als er nog een partner is) enz. Als je dan vraagt hoe mensen zelf omgaan met verlies en rouw, dan gebeurt er een heleboel… Daarnaast heb ik net de cursus ‘Gespreksleider moreel beraad’ afgerond en worden er nu al incidenteel moreel beraden gehouden. Er is steeds meer aandacht voor ethiek in de zorg, zo ook in De Haven.

Hbo-Theologie
Wat heeft de opleiding Theologie jou gebracht? Wat een brede vraag… Ik heb de opleiding gedaan terwijl ik – samen met mijn man – drie kinderen te verzorgen – en op te voeden – had. Die combinatie was met regelmaat zeer pittig en toch heeft de opleiding mij enorm veel ‘opgeleverd’. Ik heb veel geleerd van de verschillende vakken – vond ook vrijwel alle vakken interessant – en vond het ook heel mooi om te leren van medestudenten, die heel anders in het leven staan. De gemene deler – God willen dienen – maakt dat je elkaar toch steeds weer vindt.

Voor Jezus uitrennen
Laatst sprak ik met anderen over ‘Jezus volgen’ en toen zeiden wij tegen elkaar: als je van nature enthousiast bent, dan kan het maar zo gebeuren dat je ‘voor Jezus uitrent’. In het werk als geestelijk verzorger is er altijd nog werk te doen, er zijn veel aandachtsgebieden en dan kan het gebeuren dat je te weinig aandacht hebt voor het werk met God doen. Samen met mijn collega dit soort dingen bespreken, helpt om daarvoor te waken. Daarnaast gaan mijn collega en ik de komende maanden een supervisietraject volgen en ik denk dat het goed is als dit aan de orde komt.

Vrede hebben
Van jongs af aan is God voor mij belangrijk. Ik wilde graag bij God horen en gelukkig weet ik dat het – als je dat wilt – ook kan. Ik vond het als jongere wel eens lastig, omdat je keuzes maakt, waarvan je weet dat je die niet zou moeten maken (dat is als je ouder bent nog altijd aan de orde, natuurlijk). God is voor mij Degene, die ik ‘altijd weet te vinden’.

Als ik moeilijk in slaap kom – gelukkig ben ik doorgaans een goede slaper, maar als er iets heftigs aan de hand is in je omgeving bijvoorbeeld – dan helpt het mij om Psalmen en andere geestelijke liederen te zingen – in mijn hoofd. Dan word ik rustig en slaap ik binnen de kortste keren. Nu er zoveel aan hand is in de wereld, zou je de moed kunnen verliezen. Ik oefen nog steeds in het ‘de dingen overgeven aan God’ en ik kan gelukkig vertrouwen op God en dat geeft mij in alle omstandigheden rust. Ik hoop ook zo dat wij als christenen gaan ‘opvallen’ op een positieve manier. Dat mensen aan ons zien dat wij vrede hebben, wat er ook gebeurt en dat zij dan vragen stellen. Wie weet wat er dan zou gebeuren…

Intensief leven
Waar ben je vol van? Wat zou het mooi zijn als ik alleen zou zeggen ‘van de Geest’. Ik zou dat graag willen en ik bid er ook om. Toch ben ik ook vaak vol van andere dingen – het één hoeft het ander niet uit te sluiten, denk ik – ik leef intensief en als ik werk, ben ik vol van de verhalen die mensen mij vertellen. Als ik thuis ben, dan ben ik daar ‘vol van’. Dat is wel eens lastig, zoveel dingen waar je ‘vol van bent’. Voor je het weet, loop je over. Gelukkig kan ik mijzelf – meestal – ook goed ontspannen, door te wandelen in de natuur of door te lezen bijvoorbeeld.

Oprechte aandacht
Ik heb de neiging om mij ‘te kort te voelen schieten’, ik zou graag meer mensen bezoeken bijvoorbeeld. Ik spreek mij zelf wel toe dat het – te streng voor jezelf zijn – een valkuil kan zijn. Laatst zag ik bij een huiskamer in De Haven een bordje met de tekst: ‘Het mooiste dat je iemand kan geven is oprechte aandacht’. Dat probeer ik te doen. Als ik aan iemand vraag hoe het gaat, luister ik ook naar het antwoord, het is niet alleen een ‘openingszin’.

Hoe groot zijt Gij
Er is veel dat mij raakt. Ik kan geraakt worden door iets wat ik hoor van een ander, door iets wat ik zie op TV, door muziek en ik kan ook geraakt worden door dingen in de natuur: prachtige wolkenluchten, zons-op- of ondergangen, bloemen en vogels. Dan kan ik mij helemaal gelukkig voelen en denken: ‘Hoe groot zijt Gij’.


Stage?
Ben je op zoek naar een stageplaats en heb je interesse in een praktijkplaats bij in Zorg- en Wooncentrum De Haven in Bunschoten-Spakenburg? Neem dan contact op met Anneke Nellestijn: ajhnellestijn@che.nl

Deel jouw verhaal
Hoe geef jij een ander oprechte aandacht’? Wil jij jouw verhaal met ons delen? Stuur dan een mail naar Anneke Nellestijn: ajhnellestijn@che.nl

Geef een reactie