Zingeving in de GGZ

Auteur Jené Reints n.a.v. haar afstudeeronderzoek “Zingeving in de GGZ”5 bruggetje - kopie - Jene Reints

Ik sta om 6.00 uur op voor ..
De regen tikt tegen het raam, de verleiding om te blijven liggen is groot. Ik praat mezelf moed in om eruit te komen. Na 4½ jaar studeren ben ik bijna klaar. Deze blog nog schrijven en klaar is kees, theologe in de dop met veel inspiratie en ideeën om – het liefst in de GGZ – aan de slag te gaan.
Waar kom je ’s morgens je bed voor uit? Dat was één van de vragen die ik stelde aan cliënten die beschermd wonen bij RIBW GO naar aanleiding van een onderzoek over wensen die zij hebben op het gebied van zingeving. Wat betekent zingeving als je een (levenslange) psychiatrische diagnose hebt?
In het vooronderzoek bleek dit een lastig en vaag te zijn begrip en daarom soms gemeden. Zou het nog gemeden worden als je beseft dat betekenis geven aan..., want dat is wat zingeving doet, helpt om ervaringen te kunnen plaatsen?
Een hartaanval op een vroege ochtend zorgde ervoor dat een cliënt anders in het leven ging staan. Daarvoor kon het hem allemaal niets schelen en leefde er op los, maar nu is gezondheid elke dag waard om voor te leven. Of iemand die een plek gevonden heeft waar hij elke dag met plezier naartoe gaat en waar hij zich welkom voelt en mag zijn zoals hij is en de essentie van het leven ervaart.
Hoe anders was dat bij de andere cliënten die ik ook geïnterviewd heb. Waarvoor zou je uit bed komen als je overdag geen werk hebt wat zinvol is. Soms omdat de maatschappij je niet lijkt te willen hebben omdat je overal nee op je bordje krijgt, zelfs bij goede doelen. Of omdat het leven nou eenmaal te zwaar is en contact met anderen door een psychiatrische ziekte bijna onmogelijk is. Dat je wel een aantal middagen ergens naartoe gaat, maar alleen omdat het moet.
Als zingevend wordt de woonplek bij RIBW GO ervaren. Dat begrijp ik wel, want wie wil niet zijn leven op orde krijgen of zoals iemand zo mooi zei: het leven herinrichten na ingrijpende gebeurtenissen. Betekenis geven aan iets vraagt om tijd en ruimte wat cliënten als gemis ervaren. Ze missen tijd om verhalen te delen en om samen creatief te zijn.
In deze tijd staat de autonomie hoog in ‘t vaandel. Uit het onderzoek komt juist de relatie met de ander naar voren. Theoloog M. Buber (1878-1965) stelde dat de mens een dialogisch wezen is. Door contact met de ander kan een echte ontmoeting plaatsvinden. Dat is niet in de wereld van de meetbaarheid, maar vindt plaats in de ontmoeting. Dat kan ook met kunst of natuur zijn. Zoals een cliënt vertelde het leven te ervaren in een koe die na de winter de wei in mag. Zingeving betekent voor cliënten zin aan het leven geven, familie en vrienden, gezien en gehoord worden, gezondheid en iets zinvols te doen hebben waarvoor je wilt opstaan.
Ik sta op voor het belang van zingeving, ook al regent het nog zo hard.

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Geen categorie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *