Your opinion is not my reality.

Auteur: Chris den Boer n.a.v. afstudeeronderzoek ‘Your opinion is not my reality’.

Your opinion is not my reality.

Om er geen misverstand over te laten bestaan, ik studeer voor Leraar Godsdienst en Levensbeschouwing. En als ik dan toch bezig ben bij voorbaat misverstanden uit de weg te ruimen, ik probeer het onderwijs niet moeilijker te maken, maar juist makkelijker. Waarom zeg ik dit? Daar kom ik straks op terug.

Het onderwijs is namelijk niet heel eenvoudig. We hebben namelijk te maken met mensen, en erger nog, mensen met overtuigingen. Belangen conflicteren, mensen doen moeilijk, maken van een mug een olifant, zijn hopeloos ouderwets of juist veel te liberaal. Om nog maar te zwijgen over de lesstof, hoe wordt je het ooit eens over wat er geleerd moet worden, en hoe dan? Krijgt één iemand zijn zin, of iedereen, met het risico dat het onderwijs een homeopathische verdunning wordt waar eigenlijk niemand zich echt in herkend?

Gelukkig is er een mogelijkheid om het simpeler te maken. De grote filosoof Jeroen van de Boom zong in zijn lied ‘Één wereld‘:

Weet jij wat je ogen zien, weet je zeker dat je goed kijkt?
Hé jij, sta je open voor hoe het is en niet hoe het lijkt.
Ooh, de maan die zijn licht met de aarde deelt en de wind die je wangen streelt.
Ze houden ons zo gebonden.
Je zucht, maar je ademt dezelfde lucht als wij allemaal.

Met natuurlijk als slotconclusie van zijn verhandeling dat er maar één wereld is, waar we allemaal deel van uitmaken. We leven in een wereld die wel door ons waargenomen en beleefd wordt, maar een wereld die niet gefundeerd is op onze perspectieven, ons geloof en onze meningen. Nee, de werkelijkheid is het fundament van onze collectieve beleving. Als er één ding is dat we ondanks alles wel met elkaar gemeenschappelijk hebben, is het de wereld.

Daarom doe ik een hopeloos ouderwets voorstel. Laten we onze aandacht weer vestigen op het leren kennen van hoe de wereld daadwerkelijk is. Laten we door taal en ideeën te laten stromen een gezamenlijke inspanning ervan maken om de waarheid te leren kennen over de wereld en ons menszijn. Ik laat me hiermee meteen in de kaart kijken als onderwijskundig idealist, maar dat is niet erg. Ik ken mijn filosofische uitgangspunten, en hoe die verschillen van andersdenkenden. Ik ga er graag over in gesprek, en ben bereid daarvoor verantwoording af te leggen. Samen met Jeroen vraag ik mezelf en anderen:  sta je open voor hoe het is en niet hoe het lijkt?

Mijn ouderwetse voorstel is van iedereen een filosoof te maken. Plato schreef al dat een opleiding niet een stapel bakstenen is die je van hand tot hand kunt laten gaan. Je hoeft het niet eens te worden om samen te leren, je moet elkaar gaan begrijpen. Hoe frustrerend is het als je je onbegrepen voelt. Ik stel geen filosofie voor om afzonderlijk van elkaar in ivoren torentjes te gaan zitten kniezen over onmogelijke vragen. Ik stel een filosofie voor zoals die van Jürgen Habermas, taal als communicative rationality, vanaf een zo jong mogelijke leeftijd. Hierin is geen ruimte om de ander te demoniseren, je eigenbelang voorop te stellen, macht uit te oefenen of in onwetendheid te blijven. Je mag de ideeën van de ander resoluut afwijzen, als je ze maar begrijpt. Filosofie voor iedereen als verlangen naar het oprecht begrijpen van de ander en als de zoektocht naar waarheid. Het begrijpen van elkaar bedaart de gemoederen. Daar wordt het onderwijs een stuk minder complex van.

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Afstudeerprojecten, Competenties, Geloofsopvoeding, Leraar Godsdienst/Levensbesch., Onderzoek, Pedagogiek met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *