Wie helpt nou eigenlijk wie?

Auteur: Esther Raatgever-Kruyt n.a.v. haar afstudeerproject ‘Inclusie door relatie’.

Afstuderen
Mijn afstudeerscriptie is klaar. Een keurig stuk dat gaat over het komen tot inclusie tussen mensen met en zonder verstandelijke beperking en het ontwikkelen van werkvormen die dit proces kunnen stimuleren. Klinkt allemaal superinteressant, of niet? Alles staat keurig op papier, netjes wetenschappelijk onderbouwd, precies zoals het hoort.

Echter, er is 1 blinde vlek.

Deze scriptie is bedoeld voor mijn opdrachtgever, voor de beoordelaar van school en de locatie waar ik een tijdje meegewerkt heb voor praktijkonderzoek.

Lezen?
Oftewel, wie zullen het waarschijnlijk niet lezen? De mensen waar ik met heel mijn hart aan verbonden ben, maar waarvan een groot gedeelte niet kan lezen. Uren, dagen, maanden ben ik bezig geweest met het onderzoeken,literatuur lezen en beschrijven. Zodat de mensen die het lezen weten wat ik bedoel. Dat is nodig, zodat mensen begrijpen waar het over gaat en waar ik naar toe wil met mijn onderzoek.

Inclusie vindt plaats in de activiteit
Dit is een bekende stelregel als het over inclusie gaat. Maar blijkbaar hebben wij, verstandige mensen, het nodig om dit te onderzoeken, literatuur te lezen en er met elkaar over te praten. Dat is de beperking van een mens die verstandelijk redeneert.

Onbeperkt
Gelukkig heeft D. daar geen last van. Voor hem is het een gegeven dat wij goed met elkaar door 1 deur kunnen. Hij mag mij en ik hem. En daarom brandt hij iedere zondag een kaarsje voor mijn studie, omdat ik er bij mag horen en hij wil dat dat zo blijft. Wil hij weten wat er in mijn scriptie staat? Niet speciaal; “da hoef nie, Esther.” D. heeft geen last van alles willen onderbouwen en beredeneren. Dat is een beperking die aan hem voorbij gaat.

” Wat wil jij dan, D.?” ” Als Feyenoord kampioen wordt, samen een biertje drinken, want dat is gezellig. Lekker samen kletsen.” En daarmee leert hij mij waarom ik hier ook alweer zo mee bezig ben. Om mensen te laten zien hoe heerlijk het is om samen, als 1 grote veelkleurige gemeenschap te leven en van elkaar te leren.

Daar moet je niet teveel over praten, dat moet je gewoon doen!

Dank je D., voor jouw wijze les, daar gaan we er samen eentje op drinken!

 

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Afstudeerprojecten met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *