‘Wat kan ik van jou leren?’ – over multiculturaliteit op de CHE

foto Folder CMC (def)

Foto: Indonesische kerk GKIN Dordrecht/ Schiedam. Bron: ‘Impressies van
migrantenkerken’ door studenten GPW-deeltijd

Auteur: Pieter Boersema, docent culturele antropologie en godsdienstsociologie

In het voorjaar is er hard gewerkt aan de invulling van het nieuwe CHE Instellingsplan 2016. Identiteit en Diversiteit zijn belangrijke onderwerpen daarin en deze twee zaken komen samen in de wens om meer christelijke multiculturele studenten op de CHE te krijgen, zowel studenten als staf.

Dit kan een nieuwe wind worden waarbij de CHE het beeld van een ‘white middle class’ achter zich kan laten. Gelukkig zijn we niet helemaal ‘wit’,  maar toch: bij een percentage van 10% zal de school zeker anders worden. Als er meer christelijke multiculturele studenten op de CHE komen zijn ze niet meer een ‘uitzondering’ maar een wezenlijk deel van de school wat ook zal betekenen dat er meer diversiteit zal komen.

Als ik met staf of studenten hierover praat dan zie je vaak eerst een afwachtende houding, een aantal stereotyperingen die genoemd worden, maar dan toch een instemming dat we als christenen uit verschillende culturele achtergronden elkaar nodig hebben. Dan volgt vaak de concrete vraag ‘wat kunnen we van ze leren?’

Opvallend is dat die vraag vooral in een Nederlandse context naar boven komt. We kunnen zeggen dat dit positief is omdat we graag willen leren wat past bij de CHE. Maar we kunnen het ook kritisch bezien met zoiets als ‘wat heb ik eraan?’ Dit komt niet uit de lucht vallen maar is ook het logische vervolg van de focus in het Nederlands onderwijs dat wij onszelf moeten ontwikkelen, presteren en voor je eigen belang opkomen.

Studenten met een andere culturele achtergrond zullen niet gauw een antwoord geven van wat zij aan hun Nederlandse collega’s kunnen leren. Ze zullen bij zo’n vraag eerder denken vanuit de kant dat de Nederlandse studenten hun kunnen leren om zich aan te passen aan de Nederlandse cultuur zodat zij ook in dit land succesvol kunnen zijn, net zoals de Nederlanders. Je ziet nu dat de positieve insteek om diversiteit als rijkdom te zien gaat veranderen in de richting van kopieer gedrag om te kunnen slagen en dat je het beste de cultuur van je culturele achtergrond maar thuis moet laten.

Misschien moeten we als ‘witte Nederlanders’ eerst pieter boersemaleren om de anderen te zien staan en beter te leren kennen. Zien dat het ‘anders’ zijn ook te maken heeft met identiteit waar je trots op kunt zijn maar die ook problemen kent zoals elke culturele identiteit. Dit is het samen leven dat open staat om elkaar vragen te stellen over de invulling van de verschillen in identiteit maar die wel samen het christen zijn wil beleven in al haar diversiteit.

Door Pieter Boersema, docent culturele antropologie en godsdienstsociologie

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Multiculturaliteit met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *