Vrijwillig Gebonden

Arianne PloegAuteur: Arianne Ploeg-Blokland n.a.v. afstudeeronderzoek ondersteuning en toerusting, hoe (on)vrijwillige is dit voor een vrijwilliger?

Ondersteuning en toerusting, hoe (on)vrijwillig is dit voor een vrijwilliger?

Deze vraag drong zich de afgelopen maanden steeds meer aan mij op. En eigenlijk, als ik heel eerlijk ben, drong deze vraag zich (on)vrijwillig bij mij op. Natuurlijk, afstuderen hoort nu eenmaal bij de studie Godsdienst Pastoraal Werk. Maar ben ik nu (on)vrijwillig deze studie aangegaan? Heb ik alle opdrachten (on)vrijwillig volbracht? Deze vragen aan mijzelf zouden alleen al een onderzoek waard zijn. toch kies ik er nu (on)vrijwillig voor te schrijven over de bevindingen die ik heb gedaan tijdens mijn (on)vrijwillige afstudeeronderzoek waar van mij (on)vrijwillig een blog wordt verwacht.

Ik ga ervan uit dat we allemaal wel gehoord hebben van de veranderingen in de participatiesamenleving. En of we het nu leuk vinden of niet, we moeten er nu eenmaal aan geloven. Thema’s waar we op dit moment dan ook mee te maken kunnen krijgen zijn: zelfsturend en zelforganiserend. Dit zijn de zogenaamde wensen van nu. En ondertussen vergen deze wensen van nu nogal wat van de vrijwilligers die werkzaam zijn in woonzorgcentrum (…) Tenminste, die ontdekking heb ik gedaan na onderzoek op onderstaande geformuleerde onderzoeksvraag.

Welke ondersteuning hebben vrijwilligers nodig om zelf organiserend en voldoende toegerust werkzaam te zijn binnen de dienst geestelijke verzorging van woonzorgcentrum (…)?

Alle bezuinigingen binnen de zorgsector vragen ernaar om zelforganiserend werkzaam te zijn. En om zo te kunnen werken is ondersteuning en toerusting heel belangrijk want anders zijn deze veranderingen niet bij te benen. Ik ben erachter gekomen dat ook vrijwilligers er (on)vrijwillig aan moeten geloven.

Stop, gaan we hier niet wat te hard?

Inderdaad, na een intensief onderzoek onder de vrijwilligers blijkt hier wel degelijk dat het voor hen zowel letterlijk als figuurlijk soms niet meer bij te benen is. Toen ik meeliep met de vrijwilligers en de antwoorden bekeek in de enquête dacht ik bij mijzelf: onvoorstelbaar, maar deze vrijwilligers behoren qua hoge leeftijd bijna zelf tot de doelgroep bewoners. Om dan nog maar te zwijgen over de lichamelijke ongemakken die bij een aantal vrijwilligers zeker een rol beginnen te spelen. Doorzettingsvermogen om het vrijwilligerswerk vol te blijven houden hebben ze. Maar het vlammetje om toegerust te worden, wordt samen met deze hogere leeftijd en lichamelijke ongemakken langzaam maar zeker toch wel uitgedoofd.

Ik ben dan ook tot de conclusie gekomen dat het niet voor iedereen vanzelfsprekend is om toegerust te worden voor hun taak. Waar we spreken over de wensen van nu binnen de huidige zorgsector en over de thema’s van nu zoals zelforganisatie, spreken we binnen woonzorgcentrum (…) over de vrijwilligers van toen in een zorgorganisatie van nu.

Deze vrijwilligers van toen, die over het algemeen tussen de 60 en 80 jaar oud zijn en al tussen de 10 en 20 jaar een vrijwillig dienstverband hebben, krijgen (on)vrijwillig te maken met het concept vrijwilligersbeleid van nu.

Ik heb dat vrijwilligersbeleid zelf gelezen en kan goed begrijpen dat het voor de vrijwilligers van nu belangrijk is volgens dit beleid te werken. Maar voor die “oude, trouwe gediende, vrijwilliger” vind ik het ook wel erg veel gevraagd. Voor hen wil ik dan ook pleiten voor het volgende:

1.Dat zij ondersteund worden in hun eigen moeiten en afnemende mobiliteit wat hoort bij het ouder worden.

2.Dat zij gehoord worden door de geestelijk verzorger en vrijwilligers onder elkaar

3.Dat zij ongedwongen in een informele sfeer toegerust worden zodat zij hun werk (on)vrijwillig tot het laatst toe vol kunnen blijven houden.

Voor de toekomstige vrijwilligers kan geen vergelijking gemaakt worden met de vrijwilligers van toen. En als de dienst geestelijke verzorging wil dat de toekomstige vrijwilliger voldoet aan de eisen van het huidige concept vrijwilligersbeleid zal er wat moeten veranderen.

Wat ik mij afvraag? Of de toekomst van deze “nieuwe” vrijwilliger wel zo vrijwillig is!

Nieuwsgierig geworden? Benieuwd naar het hele rapport?

Stuur geheel vrijblijvend een mail aan arianneploeg@tele2.nl

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Afstudeerprojecten, Geestelijk verzorger, Hbo-theoloog, Pastoraat met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *