Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw!

Auteur: Hans Paauwe n.a.v. afstudeeronderzoek ‘Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuuw!’

Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw!

Stil maar, wacht maar. Alsof alles vanzelf goed komt. Het lijkt wel of er in veel traditionele protestantse kerken zo wordt gedacht. Er verandert nooit iets, en kerken lopen leeg. Dat gebeurt al enkele decennia. Een deel van deze kerkverlaters blijft niet thuis, maar bezoekt een andere kerk. In veel gevallen is dat een evangelische gemeente. Daar vinden velen terug wat ze in de protestantse kerk missen.

Alles wordt nieuw, en daar gaan we zelf alvast een begin mee maken. We zijn het wachten moe. In onze tijd zijn we tenslotte gewend alles wat we willen direct te krijgen. Het verlangen naar een nieuwe wereld moet dan ook snel worden bevredigd. Het moet nu worden beleefd, anders haken we af. Weg met de stilte en het berustende; actie moet er zijn!

We leven ook in een tijd waarin geloofsbeleving de hoogste prioriteit heeft. In de evangelische samenkomst gaan veel zaken anders dan in de protestantse eredienst. Orgelmuziek wordt vervangen door een live band, de psalmen en gezangen door Opwekkingsliederen en Hillsong. Het zitten in de banken door staan in de zaal. De pluriforme leer wordt vervangen door een duidelijke geloofsbelijdenis. De kerk is naar buiten gericht in plaats van naar binnen. Evangelische gemeenten lijken zo alvast een kijkje te willen geven in Gods nieuwe wereld; Daar is alles nieuw, bij ons ook.

Is vernieuwing iets wat we zelf tot stand kunnen brengen? Het leven hier is onvolmaakt, en het lijkt erop dat hier in traditionele protestantse gemeenten in wordt berust. Evangelische christenen leggen zich niet neer bij deze onvolmaaktheid en willen nu al vernieuwing. Maar wil dit ook zeggen dat er in traditionele gemeenten geen vernieuwing door de Geest plaatsvindt? Dat wanneer mensen niets ondernemen, God ook stil zit? De beleving wordt wel minder geuit, en dat past bij de oudere generatie.

De onderzoeksvraag voor mijn afstudeerscriptie was: Waarom verlaten mensen de gereformeerde kerk voor een evangelische gemeente? Het antwoord blijkt te liggen in het uitblijven van geestelijke vernieuwing in de gereformeerde kerken. Gods Rijk nadert zijn voltooiing, en de Heilige Geest is daarvoor hard aan het werk. Hopen op het komende Rijk van God is moeilijk vol te houden wanneer je daar nooit enig spoor van ziet. Mensen hebben het nodig iets te merken van dat Rijk dat komt. We willen ervaren dat de Geest aan het werk is. Beleving wordt in onze tijd geassocieerd met het werk van de Heilige Geest.

Wanneer een kerk weinig vernieuwing toont, kunnen we de conclusie trekken dat de Geest hier niet (meer) actief is. Maar uiterlijk zegt nog niets over innerlijk. Gaat het er uiteindelijk niet om dat ons hart verandert en gericht raakt op God? Steeds vaker zoeken mensen weer de stilte; we beleven dagelijks zóveel dat het ons steeds vaker téveel wordt. Hoelang nog duurt het tijdperk waarin beleving als hoogste goed wordt gezien? De kracht van de traditionele kerken is een stuk rust waar in onze samenleving steeds meer hunkering naar is. Het kan zomaar zo zijn dat we in het komende tijdperk juist de stilte zien als het werk van de Geest. Stil maar, wacht maar, en wie weet komt je hart dan in het ritme dat nodig is om open te staan voor iets nieuws.

Reageren? Dat kan via hanspaauwe67@gmail.com

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Catechese en kringwerk, Geestelijk verzorger, Geloofsleer, Gemeenteopbouw, Hbo-theoloog, Kerkelijk werkers, Pastoraat met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *