Ook jouw geloofskleur hoort bij Gods regenboog

Auteur: Bert Roor, opleidingsdocent bij GodsdienstPastoraalWerk

Afgelopen zondag bracht ik met mijn vrouw Janneke een leerzaam bezoek aan een migrantenkerk in Amsterdam Zuidoost. In juni leerde ik Moses kennen tijdens een zendingsconferentie. We hadden meteen een klik en herkenden over cultuurgrenzen heen veel in elkaar. Moses is Nigeriaan en voorganger van de multiculturele MCTC, de Maranatha Community Transformation Church. Zo’n 50 christenen uit Nigeria, Ghana, Nederland, Suriname en de Antillen, samen met 23 kinderen. Ik heb ze geteld toen ze uitgebreid gezegend werden voor ze naar hun zondagschool gingen. We zaten als Afrikaanse en Caribische haringen in een ton, want de kerkzaal was een stuk kleiner dan een gemiddeld klaslokaal. Een Pinksterkerk met een stevige Bijbelse theologie, met gepassioneerde worship en een duidelijke missie voor haar omgeving. Deze kerk probeert heel bewust haar leden toe te rusten voor hun plek in de samenleving. Ook onderwerpen als huiselijk geweld en HIV/Aids komen aan de orde. De voorganger deze ochtend was een Ghanees die vol passie preekte (de zondagschoolleidster twee ruimtes verderop had moeite zich verstaanbaar te maken J). Maar deze broeder had dan ook veel te delen. Ooit een drugsverslaafde die Amsterdam onveilig maakte. Nu een gepromoveerd theoloog – net als Moses trouwens – die terugkeert naar Ghana om daar op een nieuwe manier zijn plek in te nemen.

Na afloop bezochten we als echte Veluwse kerktoeristen De Kandelaar, een soort bedrijfsverzamelgebouw voor 15 migrantenkerken van allerlei achtergronden. Drie verdiepingen met zalen en zaaltjes en overal verkondiging, lofprijzing en aanbidding. Huur per maand bij Rochdale: kleine zaal € 3.000,-, grote zaal € 10.000,- (!). Daarna nog naar kerkgebouw De Nieuwe Stad, eigendom van vier kerken en gastvrij onderdak voor allerlei andere migrantengemeenten. Er zijn er zo’n 100 in Zuidoost. Ook hier diverse samenkomsten tegelijk: stijlvol Anglicaans, degelijk Presbyteriaans (met powerpointpreek en Afrikaanse dames met witte hoofddoekjes), uitbundig evangelisch. En rijdend door de wijk zagen we nog meer fraaie borden van kerken bij allerlei parkeergarages en gebouwen.

Wat nut ons dit alles? Deze enorme verscheidenheid aan expressies van geloof in Jezus, sterk gekleurd door zowel culturele als kerkelijke tradities, laat de veelkleurigheid zien van Gods gemeente wereldwijd. Natuurlijk, er is ook sprake van onnodige verdeeldheid en versplintering, maar is dat onder Nederlandse kerken veel anders? Voor mij maakte het opnieuw duidelijk dat de Kerk zo veelkleurig is als Gods regenboog. En dat die regenboog een teken is van Gods trouw aan mensen in onze wereld. Als ik me niet vergis heeft onze goede God ecclesiologisch en liturgisch gezien een ruim hart. Hij verheugt zich in de veeltalige en veelzijdige lofprijzing van al zijn kinderen. En dus: ook jouw en mijn geloofskleur mogen er zijn en hebben hun legitieme plekje in deze regenboog. Durf daarom kleur te bekennen en wees tegelijk niet bang  voor veelkleurigheid!

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Gemeenteopbouw met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *