Mijding of wijding?

Auteur: Mark van Blijderveen n.a.v. zijn afstudeerscriptie ‘Jeugdwerk in het licht van de spiritualiteit en de leefwereld van reformatorische jongeren’.

Hoe ga je als reformatorische kerk om met jouw jongeren? Hoe geef je het jeugdwerk vorm? Hoe ziet de spiritualiteit van de jongeren uit de gemeente eruit, opgroeiend in de reformatorische cultuur van wereldmijding, maar die ook in de wereld aanwezig willen zijn? Wat is hun leefwereld? In opdracht van een Hersteld Hervormde gemeente ben ik met deze vragen aan de slag gegaan.

Cultuurshock?

Bijbellezen, stille tijd nemen, lid zijn van een jeugdvereniging in de kerk, kiezen voor een niet-seculiere opleiding, en mijding van de wereld. Wel in de wereld zijn, maar niet van de wereld zijn! Dat is het beeld wat velen hebben bij de reformatorische cultuur, maar dat plaatje gaat niet helemaal op als we het hebben over de jonge generatie refo’s.

Stille tijd, hooguit 5 tot 10 minuten per dag. Lid zijn van een jeugdvereniging van de kerk? Nee, de jonge refo kiest liever zelf uit waar hij naartoe gaat. Natuurlijk is de kerk belangrijk, want ja, het hoort zo. Maar om nu te zeggen dat jij het alleen bij het rechte eind hebt, dat kan niet. Er zijn zoveel stromingen, opvattingen en meningen. Je moet luisteren naar de ander, en zelf kiezen wat jij het beste vind passen. Afstand houden van de wereld, dat kan toch niet meer? Dan ben je als jongere echt niet van deze tijd. Juist het actief zijn op sociale media en gebruik maken van de media is toch een manier om je als christen te laten zien in deze wereld?

Zoekend naar een eigen weg

Valt er nog wel te spreken over reformatorische jongeren? Als ik kijk naar de manier waarop de reformatorische jongeren het geloof vormgeven, dan merk ik dat deze jongeren meer en meer vervreemd raken van het gereformeerde belijden, en steeds meer een eigen weg zoeken. De jongeren laten zich niet langer leiden door wat vanuit de traditie van hen verwacht wordt, maar geven zelf hun geloof vorm. Een ander hoeft zich daar niet zo mee te bemoeien. Het geloof is immers iets persoonlijks, toch? Anderzijds zijn deze jongeren op zoek naar het wat, waarom en hoe van het leven. Hoe leef je als christen in deze maatschappij?

Aandacht, toerusting, aansluiting

Moeten we jongeren leren te mijden of gaat het om het wijden, de toewijding aan God? Mijn inziens gaat het om het laatste.  Daarom is het volgens mij belangrijk om op drie punten in te steken: aandacht, toerusting, en aansluiting. Laat de jongere weten wie hij is, dat hij gezien is. Stel vragen, spreek jongeren aan. Zij moeten merken dat ze een volwaardig lid zijn van de gemeente. Als jeugdwerker is het belangrijk om jongeren tools te geven bijvoorbeeld rondom stille tijd. Hoe geef je die tijd vorm, welke hulpmiddelen gebruik je? Hoe lees je een Bijbelgedeelte? Oefen daarmee binnen het jeugdwerk. Train de jongeren en leer ze wat het betekent om lid te zijn van de gemeente. Weten de jongeren waarom de kerkdienst gaat, zoals ze gaat? Weten de jongere hoe ze op een verantwoorde manier kunnen omgaan met media? Jongeren zijn op zoek naar duidelijkheid. Ga samen met de jongere op zoek en leef hen voor! Zoek je naar aansluiting als jeugdwerker? Loop dan niet achter de feiten aan, maar verdiep je in hun leefwereld. En probeer in het gesprek bij die wereld aan te sluiten.

Mijd de jongeren niet, maar wijd je aan hen! Zodat ook zij zich leren toewijden aan Hem, de Schepper en Onderhouder van hun leven!

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Afstudeerprojecten, Jeugdwerk met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *