Met elkaar één, betekenisvolle relaties binnen en buiten de christelijke gemeente.

foto WiebeAuteur: Wiebe Feddema n.a.v. zijn afstudeeronderzoek ‘Met elkaar één, betekenisvolle relaties binnen en buiten de christelijke gemeente.  

Laat je eens redden door een barmhartige Samaritaan

Voor een gemeente in Noord-Fryslân ging ik op zoek naar betekenisvolle relaties tussen meelevende gemeenteleden en niet-meelevenden. Een betekenisvolle relatie, wat is dat eigenlijk? Een relatie die belangrijk voor je is. En waarin je onderling ervaringen, gevoelens en meningen kunt delen. Openhartig, aandachtig en zorgvuldig praten en luisteren naar elkaar.

Geschapen voor relaties

Een mens is gemaakt voor relaties, dat is extra duidelijk geworden tijdens mijn periode van afstuderen. Relaties zijn dan ook de belangrijkste kracht achter het missionair zijn van een gemeente. Zelf kwam ik tot een meer levend geloof toen mensen bereid waren in me te investeren, goede contacten en gesprekken brachten me dichter bij God. En ik denk dat er onder jullie ook velen zijn die op die manier tot geloof zijn gekomen.

Zowel meelevende leden als niet-meelevende leden hebben goede relaties in het dorp. En in een dorp is een wirwar van verschillende verbindingen, via school, sport, kerk, buurt, verenigingen, werk, familie. Als mensen elkaar regelmatig ontmoeten ontstaan er relaties. En als mensen tijd en energie investeren in een relatie, wordt deze relatie meer betekenisvol. Naast het opbouwen van een relatie zijn er in de kerk factoren die deze relatie afbreken of afremmen: als mensen weinig in elkaar hebben geïnvesteerd en geen binding ervaren, mensen zijn gepusht naar de kerk of voelen zich verkeerd behandeld door leden van de kerk. Ook kan het voorkomen dat mensen een andere geloofsbeleving hebben dan er in de gemeente wordt uitgedragen.

Relaties aangaan buiten de gemeente?

Maar zou een kerkelijke gemeente moeten investeren in relaties met randleden? Ja, de ideale relatie en gemeenschap begint bij de Drie-eenheid. Vader, Zoon en Geest zijn onderling verbonden door eeuwige liefde. Als gemeente nemen we deel in deze relatie dankzij het verzoenende werk van Jezus. Dit zal de gemeente ook naar buiten toe uitstralen. Mensen betrekken bij deze gemeenschap dat is de zendingsopdracht. Dus relaties aangaan.

Redden of gered worden?

De gemeente waar ik het onderzoek uitvoerde is sterk aan het vergrijzen. De aanbevelingen die ik doe in het onderzoek zijn in het kort: Aansluiting zoeken bij sociale groepen waar veel niet-meelevenden deel van uitmaken, stimulerende factoren voor betekenisvolle relaties benutten, antwoord bieden op pastorale vragen en tot slot: antwoord bieden op partijvormingen. De vraag die boven komt: kan de gemeente zich zelf redden? Of komt de redding van buiten?

In de uitleg van de gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan drukt de Anglicaanse Priester Samuel Wells ons op de feiten: Wij zijn de man die in elkaar is geslagen en alleen en halfdood achterblijft. We hebben redding nodig en die krijgen we niet van wie we dat verwachten: Leviet of priester. We krijgen redding van iemand die onze ergste vijand is, de Samaritaan. Hij doet ons een ervaring ondergaan van naastenliefde. Jezus komt naar je toe in de gestalte van een Samaritaan. In ons geval: Jezus komt naar ons toe in de niet-meelevende. Wat leren we van een ontmoeting met hen, waarvan we kunnen zeggen: ga heen en doe evenzo?

In het onderzoek wordt in gesprek met meelevende gemeenteleden en niet-meelevenden gezocht naar manieren om betekenisvolle relaties tussen beide groepen te bevorderen. Meer informatie over het afstudeerproject is op te vragen via: wiebefeddema@hotmail.com

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Geen categorie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *