Ik ben lastig; ik ben evangelicaal

Auteur: Menno Hanse schreef een blog n.a.v. zijn afstudeeronderzoek ‘Het verlangen van  Foto mennomijn hart…’ – Evangelicale verlangens in de Hervormde Gemeente Veenendaal

Ik ben zo’n lastig gemeentelid: enthousiast, gelovig, vriendelijk en overtuigd van mijn eigen visie die afwijkt van de gevestigde Hervormde gemeente waar ik lid van ben. Ik ben een evangelicaal. Wat moet mijn Hervormde gemeente nu met mij aan? Wat moeten ze aan met evangelicalen in de kerk?

De evangelicaal en de gemeente
Evangelicalisering is inmiddels zeer wijd verbreid. Steeds meer gemeenteleden van orthodoxe gevestigde kerken ondergaan een proces van religieuze verandering waarbij de evangelische geloofsbeleving steeds meer wordt overgenomen. Het beleven en ervaren van God wordt steeds belangrijker, net als het in connectie staan met huidige samenleving, een missionaire praktijk en de rol van de Heilige Geest in het geloofsleven van alle dag. Juist deze ‘evangelicale’ dingen behoren niet direct tot de identiteit van een gemiddelde Hervormde gemeente.

De kloof
Je kunt stellen dat evangelicale verlangens – wellicht vooral qua uitingsvormen – afwijken van de praktijk binnen een Hervormde gemeente. Het onderzoek dat ik heb mogen doen – ‘Het verlangen van mijn hart…’ – laat dat duidelijk zien: kerk en geloofsverlangens van evangelicalen komen niet overeen. Dat maakt evangelicale gemeenteleden ingewikkeld voor menig kerkenraad en predikant. Zij dienen tenslotte niet alleen evangelicalen, maar de gehele gemeente. Aan deze predikanten en kerkenraden de ondankbare(?) taak om te zoeken naar wegen die de kloof tussen evangelicalen en de eigen gemeente al dan niet overbruggen.

De cruciale vraag
Naar mijn idee is de cruciale vraag die elk persoon in een leidinggevende positie binnen een orthodoxe gevestigde kerk allereerst zou moeten beantwoorden de volgende: willen we als gemeente gehoor geven aan de evangelicale verlangens van gemeenteleden? Er is een heel pakket aan praktische en theologische vragen te bedenken die verband houden met het beantwoorden van deze kernvraag. En ja, als je daar uit bent begint het pas: op een pastorale manier de gekozen weg handen en voeten geven binnen de gemeente.

Pasklaar antwoord…?
Wat moet mijn Hervormde gemeente nu met mij – een evangelicaal – aan? Moeten ze me liefdevol de deur wijzen, op een zijspoor zetten in de gemeente of de gemeente zo inrichten dat er ruimte komt voor mijn geloofsverlangens? Ik. Weet. Het. Niet. Ik weet het niet voor mijzelf en voor al die andere evangelicalen. Ik heb daarin zeker idealen en gedachten, maar met de snelheid dat ik ze bedenk komen ook de vragen of ze realistisch zijn. Mijn onderzoek geeft inzicht en wijst wegen rondom deze vragen, maar eindigt zonder pasklaar antwoord. Toch blijft niemand met lege handen staan, alleen al door het laatste citaat in het persoonlijk nawoord van mijn onderzoek:

Ik onderwijs u en leer u de weg die u moet gaan;
Ik geef raad, mijn oog is op u.’ (Psalm 32:8, HSV)

Menno Hanse
HBO-Theologie (GPW) Christelijke Hogeschool Ede (CHE)
mennohanse@hotmail.com

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Geen categorie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *