Het geloof als weg: nieuwsgierig en leergierig

Auteur: Juliëtte Pol n.a.v. haar afstudeerscriptie ‘Come walk with us, the journey is long’. Exploration of the embodiment of urvan expression churches.

Zo beste kerkplanter, gemeenteleider, of anderszins kerkelijk werker, ik wil graag een revolutionaire ontdekking met u delen. Mag dat? Het is er een van het soort dat uw werk en bediening ingrijpend zal veranderen. Uw kijk op de wereld zal nooit meer hetzelfde zijn.

Juliette PolVoor mijn afstudeeronderzoek bij kerkplantingsnetwerk Urban Expression nam ik een van hun waarden als uitgangspunt, namelijk dat “We beseffen dat het christelijk geloof een weg is en wij zijn toegewijd aan mensen om hen verder te helpen in hun reis op deze weg, op welk punt zij zich op dit moment ook bevinden.” Ik onderzocht wat kerkplantingsteams nodig hebben om mensen verder te kunnen helpen op hun geloofsreis. Ga er maar even goed voor zitten. Wat vinden deze kerkplanters dat hun rol is in het begeleiden van mensen op hun geloofsreis? Hoe kunnen zij mensen het best verder helpen?

Eerste reacties: “Ik moet zorgen dat ik zelf op reis blijf met Christus.”

Tjonge, zult u misschien zeggen, is dat nou die wereldschokkende ontdekking? Hartstikke logisch dat je zelf met Jezus moet wandelen om anderen hierin te kunnen helpen! Mee eens. En toch vond ik het een bijzondere ontdekking.

Bij deze kerkplanters vond ik namelijk een enorme openheid om te leren. Niet alleen uit de bijbel, theologische boeken of van christelijke sprekers en andere medegelovigen, maar van iedereen. Het besef dat geloof een weg is zorgt ervoor dat het onderscheid tussen leiders en anderen wegvalt. Geloof is voor iedereen een weg met pieken en dalen, met stappen vooruit en achteruit. Kerkleiders zijn ook een van de Emmaüsgangers, die samen met anderen leren, discussiëren en uiteindelijk Jezus ontdekken en ontmoeten.

Misschien ligt hier ook wel een sleutel naar het ontwikkelen van lokaal leiderschap. Het blijkt voor Urban Expression kerken, gefocust op lokaliteit, op kerk ‘van de buurt’ en niet ‘voor de buurt’, toch vaak lastig te zijn om lokale mensen in leiderschap te betrekken. Een vrouw drukte het hartverscheurend uit met “Ik denk niet dat ik God evenveel te bieden heb als mijn voorganger”.

Zou onze leerbaarheid als leiders en benadrukking het samen reizen niet essentieel zijn in het openen van leiderschap voor anderen? Zou een grotere nadruk op ons eigen leren en het delen van de pieken en dalen van onze reis, leiderschap meer binnen het bereik brengen van lokale kerkleden? Zou leiderschap dan meer gezien kunnen worden als een volgende stap op iemands geloofsreis? Een volgende kans om te groeien in het volgen van Jezus?

De belangrijkste opbrengst van het geloof als weg zien, is dat daarmee het onderscheid tussen ‘zij’ en ‘wij’ wegvalt. Iedereen kan leren, groeien, vooruit en achteruit gaan. Misschien zal je kijk op de wereld dan inderdaad nooit meer hetzelfde zijn, omdat iedereen je weer iets nieuws kan leren.

Binnenkort is de volledige bachelor thesis van Juliëtte Pol te vinden op www.hbokennisbank.nl.

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Afstudeerprojecten, Gemeentestichting, Leiderschap met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *