Genade in het klaslokaal

Auteur: Roel van Swetselaar MA – docent Academie Theologie en betrokken als marktmeester bij het netwerk Identiteit en Kwaliteit.

“Ik ga over genade preken zondag”, zei mijn vriend, predikant tegen mij terwijl we wandelend door het bos liepen. “Dat doe je toch altijd al?”, was mijn uitdagende reactie. “Nee”, vervolgde hij, “ik ga over genade tijdens je hele dag preken van opstaan tot je weer naar bed gaat.” Gezamenlijk bedachten we vervolgens wat genade inhield voor de spiegel in de badkamer, in het overleg met je collega’s en na een lange werkdag op de bank bij je gezin. Genade van God, door Jezus voor de ander, voor jou. Heel concreet in de dagelijkse realiteit.

Ik moest hier aan denken toen ik een artikel las van de bekende Henri Nouwen[1] over leren. Hij schrijft, dat leren vaak een gewelddadig proces is.  Het draait in het onderwijs om competitie, is eenzijdig gericht van de ‘sterke alleswetende docent’ naar de ‘zwakke niet wetende leerling’ en vervreemdend, omdat het niet gaat om het echte leven.

Daartegenover zet Nouwen leren als een bevrijdend proces. Daarin is de docent afhankelijk van de leerling die toegang geeft tot zijn eigen levenservaring, zodat de docent daar op door kan vragen. Het leerproces is wederkerig. De docent leert ook van de leerling. Samen zijn zij op zoek naar wat zinvol en steekhoudend is. En tenslotte is het actualiserend. De toekomst is niet na de schooltijd, maar is in het klaslokaal aanwezig in de onderwijsrelatie hier en nu.

Nog eens doordenkend over de vraag van genade tijdens de schooldag kan ik me wel vinden in wat Nouwen zegt. Ons onderwijs draait veel om cijfers, prestaties en competenties, maar wat doet dat er nu werkelijk toe? Als je met elkaar  in een beloon- en angstcultuur zit, waar hooguit gesproken wordt over een ‘genadezesje’ dan werkt dat verlammend en misschien is dat wel gewelddadig zoals Nouwen het noemt.

De Muynck[2] schrijft naar aanleiding van de ontmoeting tussen de leraar Jezus en leerling Mattheus: “Do I see the children at our school? Do I have an attentive commitment to them? …  Do I see more than their appearance and do I observe more than their (perhaps interfering or bothersome) behaviour? … Do I see them with loving eyes and a heart full of compassion, because that is how He has seen me?”

Zo leren en kijken, dat is genade de hele schooldag door!



[1] H.J.M. Nouwen, Het verzamelde werk – Nabij zijn. Delen. Helen. In de naam van Jezus, Tielt (Lannoo), 2010, p. 150-164.

[2] Bram de Muynck, A light for our path – scriptural meditations for teachers, Gouda (Driestar Educatief), 2014, p. 42.

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Leraar Godsdienst/Levensbesch., Voorgangerschap met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *