Geloof versterkt pornoverslaving

Auteur: Matthijs Freeke n.a.v. zijn afstudeeronderzoek Pornoverslaving & geloof in opdracht van Dichterbij Herstel (www.dichterbijherstel.nl

ZATERDAGAVOND 17 MAART. EEN DEBAT OP NEDERLAND 2 OVER SEKSVERSLAVING. HET ZOVEELSTE VOORBEELD WAARBIJ HET VOORAL DE CHRISTENEN ZIJN DIE SPREKEN OVER SEKSVERSLAVING EN DE RISICO’S VAN PORNO. DAAR TEGENOVER ZEGGEN ANDEREN; ‘IEDERE MAN HEEFT TOCH OOK ZO ZIJN BEHOEFTE, DAAR IS TOCH NIETS MIS MEE? EN WIE BEPAALT OF, EN HOEVEEL PORNO KIJKEN NOG ACCEPTABEL IS OF NIET?’ MISSCHIEN IS PORNOVERSLAVING DUS WEL EEN TYPISCH CHRISTELIJK DING?

pornoverslaving en geloofDat pornoverslaving een term is die vooral gebruikt wordt binnen de christelijke wereld is al snel duidelijk. Wie zoekt naar boeken, hulp of artikelen hierover vindt veel resultaten in de christelijke hoek. Christelijke boeken, artikelen op CIP.NL of in het reformatorisch dagblad. We vinden tal van hulpverleners en pastoraal werkers die hulp geven bij pornoverslaving. En kort onderzoekje lijkt dus aan te geven dat we hier inderdaad te maken hebben met een typisch christelijk probleem. Hoewel, onlangs kwam zelfs de RTL met een documentaire over seksverslaving. Het probleem wordt dus ook door de rest van de wereld wel degelijk gezien…

Verschillende onderzoeken laten zien dat pornogebruik,- en verslaving even aanwezig zijn onder christenen als niet-christenen. Bent u een christelijke man? Dan is de kans volgens stichting Rutgers WPF 80,9% dat u in de afgelopen maand nog porno gekeken heeft. Wanneer u geen christen bent (maar wel man), ligt dit percentage op 81,3%. Overigens ontwikkelt niet iedereen die porno kijkt een verslaving, slechts 3% is verslaafd. Opvallend is dat veel christenen van zichzelf vinden dat ze verslaafd zijn. Bij een Amerikaans onderzoek onder christelijke Bijbelschoolstudenten vond 60% van de mannen dat ze pornoverslaafd waren. Dat geeft aan dat er een verschil is tussen denken dat je verslaafd bent en verslaafd zijn. Onder christenen is het aantal ‘self proclaimed addicts’ een stuk hoger.

Als ik deze cijfers op mij in laat werken dan zie ik in gedachten de kerk voor me. Een plaats, een groep mensen, die zegt: ‘We blijven elkaar trouw binnen het huwelijk.’ Een groep, waarin niemand hardop zegt porno te kijken. Want nee, dat kijken we als christenen toch niet?! Een plek waar misschien een enkeling wel verslaafd is, maar zéker niet de voorganger of aanbiddingsleider. De kerk wordt zo een plek van heilige mensen, met een hoge seksuele moraal en een grote waardering voor het huwelijk en seksualiteit. Tegelijk doet juist deze houding mij denken aan schaamte. De kerk schaamt zich kapot dat er ‘onder ons’ ook zoveel porno gekeken wordt. Wij, als christenen, hebben moeite te accepteren hoe de werkelijkheid eruitziet. We praten graag over seks ‘zoals God het bedoeld heeft’ en hoe slecht andere vormen van seks zijn. We preken meer dan dat we luisteren, en eerlijk vertellen hoe het er bij ons voor staat. Als het probleem al benoemd wordt, concluderen we in no time dat dat niet goed is. We moeten immers heilig(er) leven. Dit betekent niet anders dan dat de werkelijkheid er niet mag zijn. Persoonlijk denk ik dat dit de kern van het probleem is. Elke christelijke aanraking van porno resulteert in krampachtigheid.; ‘o help, dit mag niemand zien’. We verstoppen het en we geven onszelf ‘straf’ omdat we ons hebben laten verleiden. Dit maakt de worsteling met porno misschien wel juist gecompliceerder. Voor het werkelijke probleem dat onder de verslaving schuil gaat, hebben we geen oog. Misschien ging het in eerste plaats wel om een legitieme pijn of onrust. Vervolgens woekert diezelfde pijn door in het duister totdat er weer een nieuwe ‘trigger’ langskomt.

Toch geloof ik dat het christelijke geloof niet alleen zorgt voor het probleem, maar ook voor de oplossing. Is het niet ‘typisch christelijk’ dat we mogen komen zoals we zijn? Dat er plek is voor onze zonden en gebreken? Ondanks dat zijn we toch geliefd. Ja, júist daarvoor is Jezus gekomen. Het is nu onze taak om onze collectieve schaamte te doorbreken en te erkennen dat het ons niet lukt. Misschien vinden dan eindelijk meer christenen vrijheid, omdat we al ons harde streven leren loslaten. En God kan beginnen met werken..

Ik denk dat een pornoverslaafde christen van de kerk nodig heeft om horen dat God hem ziet, hem kent en hem opzoekt. Dat in de ogen van Jezus liefde en bewogenheid is. Dat Jezus ziet wat voor hij van zijn leven heeft gemaakt, en hem daar een confronterende spiegel in voor houdt. Maar bovenal dat Jezus zelf daar de oplossing voor is.

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Afstudeerprojecten met de tags . Bookmark de permalink.

2 reacties op Geloof versterkt pornoverslaving

  1. Marcha schreef:

    Ha! Is dit afstudeeronderzoek ook ergens digitaal te lezen?
    Mvg,
    Marcha

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *