Een namaak engel

Auteur: Cock Kroon, coach van eerstejaarsstudenten, oud-student GPW en kerkelijk werker in de Hervormde Gemeente te Ede.

Ik zag haar in een groot blauw warenhuis langs de snelweg. In het ophaal magazijn rende ze voor haar moeder uit. Het meisje viel mij op omdat er op haar rug twee roze engelenvleugeltjes ‘geplakt’ waren. Als een ware engel fladderde ze door de vele gangpaden en klom ze op de uitgestalde meubels; deze plek was voor haar een waar speelparadijs.

Zelf ervaar ik zulke warenhuizen meestal niet als ‘paradijselijk’. De verplichte looproutes en oneindige mogelijkheden in kleur, model en formaat maken mij bij voorbaat al moe en zorgen voor een hoge mate van keuzestress. Tussen al die grote mensen met volle karen zag ik opeens zo’n klein engeltje die zich niet bezig hield met aanbiedingen en acties, inrichten en veranderen, kopen en monteren. Dat moet heerlijk zijn dacht ik, want een engel is niet geïnteresseerd in allerlei aards geneuzel op een verkoopvloer.

Maar toen ik wat langer naar haar keek verdwijn de troost van haar aanwezigheid als sneeuw voor de zon: deze engel was namaak. Ze kon niet vliegen en ze kwam ook niet uit een andere, voor ons onzichtbare, werkelijkheid. Waarschijnlijk kwam haar engeloutfit uit de verkleedkist en wisselt ze regelmatig tussen engel, prinses en verpleegster. Net als kleine kinderen wisselen grote mensen ook graag van rollen en personages. Maar door jezelf te verkleden verander je de binnenkant niet; veel van wat we dragen is schijn en het bijpassende gedrag is daarom niets meer dan show. Zo bleek ook die kleine engel namaak. Niet alleen de vleugeltjes waren nep maar ook het gedrag correspondeerde niet met een wezen uit de hemelsferen want ze werd gewaarschuwd door haar moeder zonder engelengeduld: ‘Blijf af!, niet doen, kom hier!’

Zodra dit meisje iets ouder en groter wordt zal ze de vleugeltjes wel voorgoed afleggen want met namaak redt je het niet in het leven. Als christen voel ik telkens weer de verleiding om bezig te zijn met mezelf, dus met namaak; maar alleen in de navolging van Christus kan ik voor een ander een echte ‘engel’ zijn!

Cock Kroon

 

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Blogs van alumni, Kerkelijk werkers met de tags . Bookmark de permalink.

Een reactie op Een namaak engel

  1. Charissa Bakema schreef:

    Met veel plezier las ik het begin van de blog. Maar naarmate ik naar het einde toe las sloeg dit om in verontwaardiging. Hoezo namaak? Ik hoop dat het meisje haar engelenvleugels nooit helemaal kwijt zal raken als ze groter wordt. En ik hoop ook dat iedere volwassene in staat is te blijven zien dat het spel van kinderen nooit namaak is. Dat is nou juist de kracht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *