De mensen van het bloedboek?

Auteur: Prof. Dr. B.J.G.Reitsma is docent bij de academie Theologie aan de CHE en hoogleraar aan de VU voor de bijzondere leerstoel kerk in de context van de islam.

Bernhard Reitsma

Bernhard Reitsma

Professor Jan Hoek is (RD 24-11-2015) wel heel eerlijk. Het Oude Testament staat moreel niet op hetzelfde niveau als het Nieuwe Testament; Jezus Christus is de norm voor de gelovige en in Hem zie je dat de Bijbel een boek vol liefde en gerechtigheid is. Dat is het verschil tussen Bijbel en Koran. De bijbel is het boek van de God die de geschiedenis ingaat en mens wordt in Jezus Christus, de Koran is een tijdloosboek, dat overal en altijd letterlijk moet worden toegepast. De vraag is of collega Hoek niet te snel gaat?

Natuurlijk deel ik van harte zijn benadering. We moeten kijken naar de grote lijnen van de schrift waarvan Jezus Christus het hart vormt. In het licht van die openbaring moet je zeggen dat God zich in het Oude Testament soms neerbuigt en gedeeltelijk aanpast aan het morele niveau van toen. God werkt met een ontaarde wereld en dan maak je vuile handen, maar uiteindelijk is de Bijbel een boek van heil voor de wereld. In dat licht zijn passages uit het Oude Testament over de sexuele omgang met krijgsgevangen vrouwen, geen algemene opdracht voor de gelovige vandaag. Dat geldt evenzeer voor allerlei andere passages als de uitroeiing van Jericho, de zelfmoordaanslag van Simson en het onthoofden van duizenden tegenstanders.

Toch gaat Hoek wel erg snel. Aan de ene kant is het gebruik van het Oude Testament in de christelijke gemeente complexer dan Hoek stelt; aan de andere kant is zijn visie op de Koran kort door de bocht. Wat het Oude Testament betreft, denk ik dat veel christenen zo niet met het hele Oude Testament omgaan. Bepaalde passages, zoals de tien geboden, zijn voor orthodoxe christenen ook vandaag uitgangspunt voor het dagelijks leven; sommigen maken ze zelfs tot uitgangspunt voor de politiek. De vraag is waarom dat voor andere passages die wij minder prettig vinden, niet geldt. En dan heb ik het nog niet eens over de heel concrete geboden die er in Deuteronomium staan over de doodstraf op geloofsafval en het niet houden van de sabbat, steniging bij overspel en het recht van ouders om opstandige kinderen te laten doden. Waarom deze selectie? Gelden die geboden alleen voor Israël in een bepaalde tijd? Is God tegen de tijd van het Nieuwe Testament veranderd? Zulke vragen zijn inderdaad alleen te beantwoorden als je de hele schrift kent. Daar mist Dimitri Verhulst de boot. Het probleem is daarmee nog niet van tafel. Ik ken genoeg christenen, die met behulp van het Oude Testament tal van praktijken hebben verdedigd (en soms nog verdedigen), die we nu op basis van dezelfde schrift afkeuren. Denk alleen maar aan anti-semitisme, slavernij, de ondergeschikte positie van de vrouw en apartheid; en dan laat ik de kruistochten en andere heilige oorlogen nog maar even buiten beschouwing..

In de tweede plaats helpt de opmerking van Hoek over de Koran niet echt in het getuigenis naar moslims. Zoals ik graag serieus genomen wil worden door moslims dat ik geen drie goden aanbid, zo willen moslims graag serieus genomen worden in hun visie op de Koran. De Koran is volgens moslims inderdaad een boek dat ‘rechtstreeks’ door God is geopenbaard. Dat betekent echter niet dat de Koran niet uitgelegd en toegepast moet worden. De aanleiding voor de openbaring van bepaalde passages is volgens de klassiek islam fundamenteel voor de uitleg van die passages. De interpretie en concensus van de geleerden is onmisbaar. Het probleem van de extremisten is dat ze juist teksten op de klank af citeren, vanuit hun eigen ideologie, zonder rekening te houden met die context. koran en bijbelDan krijg je vreemde dingen. Niet lang geleden hebben 126 islamitische geleerden in 24 punten laten zien dat de manier waarop IS de Koran gebruikt niet islamitisch is. Dat zullen niet alle moslims weten of erkennen, maar blijkbaar is de Koran niet zo simpel te duiden als wel eens wordt gedacht. Hetzelfde geldt omgekeerd ook voor de bloedige en wrede passages in de Bijbel.

We zullen moeten oppassen dat we Allerhoogste niet gaan voorschrijven hoe Zijn openbaring al dan niet gelezen moet worden. Het past ons eerbiedig en bescheiden te luisteren naar de Schriften. En zelfs als je dat – met de woorden van Hoek – onbevangen doet, hebben we nog heel wat huiswerk. Tenminste, als we naar Moslims goede getuigen van Christus willen zijn.

 

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Geen categorie, Levensovertuiging, Multiculturaliteit met de tags , . Bookmark de permalink.

Een reactie op De mensen van het bloedboek?

  1. Max schreef:

    Niet lang geleden hebben 126 islamitische geleerden in 24 punten laten zien dat de manier waarop IS de Koran gebruikt niet islamitisch is….Wat een onzin!….En Boko Haram in Afrika of de Taliban in Afghanistan en Pakistan?… De Koran is een oorlogsboek dat oproept tot de jihad, de heilige oorlog.Geweld in de islam, of het nu in de vorm van terrorisme is, of het vervolgen van christenen en andere minderheden in de moslimwereld, of de doodstraf voor iemand die zich afkeert van de islam of de doodsbedreigingen aan het adres van Salman Rushdie voor het vermeende beledigen van de profeet Mohammed, zijn niet simpelweg een aantal geïsoleerde incidenten of afwijkingen van de ware en vredige islam. Zulk geweld gaat in werkelijkheid terug naar de wortels van de islam zoals gevonden wordt in de koran en de daden en leringen van de profeet zelf. Mohammed grijpt God aan als machtsinstrument om zich tegen Joden en christenen te keren….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *