De competenties van een geestelijk verzorger binnen Defensie

Auteur: Margreet Kolbe, n.a.v. het afstudeeronderzoek ‘ Over welke competenties moet een geestelijk verzorger bij Defensie beschikken?’Margreet Kolbe

Het avontuur dat ‘afstuderen’ heet! Een blog van een afstudeerder…

Stap 1: een onderwerp… o help…

Afstuderen doe je in stappen, fasen, brokjes. Het eerste brokje is al een lastige… een onderwerp kiezen. Iets wat me aanspreekt een onderwerp wat me bezighoud, of waar ik misschien wat aan heb, ooit wellicht in de toekomst. Ik heb wel een interesse in de geestelijke verzorging bij Defensie. Hoppa, onderwerp gekozen. Klaar denk je dan… NOT! Je kan dus niet zeggen ik ga onderzoek doen naar de geestelijke verzorging bij Defensie. Ja je kan het wel zeggen, maar je begeleider trapt heel hard op de rem. Nee nee, je moet een goede onderzoeksvraag formuleren en daar deelvragen uit destilleren. Oja… er komt weer iets terug van het college van Teus… oke, een onderzoeksvraag dus.

Stap 2: de onderzoeksvraag

Naar veel gepuzzel gespar en gepraat met collega-onderzoeks-vraag-worstelaars ben ik tot de volgende onderzoeksvraag gekomen, met de daarbij behorende deelvragen:

Hoofdvraag:

Over welke competenties moet een hbo-theoloog beschikken om te kunnen functioneren als geestelijk verzorger in de context van Defensie, en wat betekent dit voor de theologische opleiding aan de Christelijke Hogeschool Ede?

Deelvragen:

  1. Hoe ziet de context van het werk als geestelijk verzorger bij Defensie eruit?
  2. Wat houdt het werk van de geestelijk verzorger bij Defensie in?
  3. Over welke competenties moet een geestelijk verzorger bij Defensie beschikken?
  4. Welke aanbevelingen kunnen worden gedaan aan de theologische opleiding op de Christelijke Hogeschool Ede met betrekking tot het onderwijs- en begeleidingsprogramma zodat er sprake is van een goede aansluiting op het werkveld van de geestelijk verzorger binnen Defensie?

Stap 3: schrijf je projectplan

Prrrrojectplan… ff denken wat was dat ook al weer. Tsjonge, even wat boeken erbij pakken. Uitkauwen Wat ik ga doen en HOE ik dat ga doen en WAAROM ik dat ga doen. Ook dit is me gelukt na veel vijven en zessen en met wat hulp uit wat hoe-schrijf-ik-een-projectplan zelfhulp boeken. WAT? Ik ben dus stiekem toch een onderzoek gaan doen naar de geestelijke verzorging bij Defensie, maar dan in een mooie vraag stelling gegoten, dat is WAT ik ga doen. HOE? Doormiddel van onderzoek in literatuur, documenten en door het houden van een aantal interviews met geestelijk verzorgers bij Defensie. WAAROM? Omdat ik zelf graag als geestelijk verzorger bij Defensie zou willen werken, en dan is het fijn om te weten wat voor kansen je hebt als hbo-theoloog. Daarnaast geeft het ook inzicht voor de CHE, zodat studenten wellicht goed voorgelicht kunnen worden over het verloop van hun studie, en de keuzes die ze daarin moeten maken. Deels persoonlijke interesse dus, maar ook het lectoraat had wel oren naar dit onderwerp. Zij zitten volop in de discussie rondom het werkveld van de hbo-theoloog dus ook voor hen is het waardevol dat er onderzoek gedaan wordt naar dit werkveld. 

Stap 4: de zojuist mooi verwoorde methode gaan uitvoeren…

Tsja, en dan begint het echte werk zou je kunnen zeggen. Boeken lezen, artikelen zoeken, documenten door worstelen, jaarschriften, alles ging overal mee naar toe, in de trein, op de wc, op zondag bij mijn schoonouders, overal was ik aan het lezen. En dan alles wat waardevol is noteren, met paginanummers erbij, want alles moet keurig netjes volgens ‘APA’ verwerkt worden. Dus geen roekeloos lees gedrag!!! Ondertussen afspraken maken, interviews afnemen, interviews transcriberen, en dat alles verwerken in het document. Wat begon met de titel versie 1, wat uitliep naar versie 100.000.000. Enfin, een aantal dagen, weken, maanden verder, wat feedback van mijn begeleider rijker en wat vrijetijd armer blijf ik moedig door gaan, want stiekem is het toch wel leuk en beren interessant!

Stap 5: je denkt goed op weg te zijn maar dan…

Dit is echt een van de naarste stappen die er is… deze stap heet eigenlijk ORDENEN, maar ik noem het de ‘je denkt goed op weg te zijn, maar dan…-stap’. Want zo ging het. Ik had zoveel info verzameld en alles in een prachtig document geplant dat er door de bomen geen bos meer te vinden was… CHAOS. Maar ik dacht goed op weg te zijn. Helaas… Gelukkig had ik een begeleider die mij wel even op de chaos wilde attenderen. Bedankt alsnog daarvoor. Met wat handige tools en hulpjes is het toch wel fijn als de boel geordend is (dit zeg ik nu, maar toen het puntje bij het paaltje kwam, en ik dacht goed op weg te zijn en ik even heel hard terug gefloten werd had ik daar andere woorden voor) Goed, orde in de zaak dus! En het geheel kreeg zowaar samenhang! Die ik zelf ook zag! Wat ook niet geheel vervelend is.

Stap 6: conclusies en puntjes op i’s, heel veel i’s

Als je dan denkt dat de eindstreep in zicht is dan voel je een soort van euforie op komen. Een geluk makend gevoel van binnen wat opborrelt en je maakt dat je vacatures gaat zoeken. Maar ho stop, sta eens even stil, waar wou je heen gaan? Je bent nog niet klaar Margretha Hilde Kolbe! Nee nee! Jij denkt dat de eindstreep in zicht is maar dat is even nog niet het geval. Je moet wel een conclusie schrijven. En alle hoofdstukken netjes beginnen met een inleiding en een samenvatting. Consequent doorvoeren in het hele document a.u.b.! Oke oke. Grappig is dat als je dan dus keer op keer je teksten weer doorleest je toch weer dingen ziet die anders moeten en dat maakt wel dat het steeds beter gaat worden. Dus oke, alleraardigste begeleider, je hebt gelijk, ik leer hier heel veel van! En daarna kan het finetunen beginnen, en aan m’n taalgebruik werken. Ik blijk een gave te hebben voor het schrijven in spreektaal! Helaas geen gave om op dit moment trots op te zijn, want wat blijkt, het gebruik van spreektaal is in een afstudeeronderzoek blijkbaar ‘not-done’… heb ik even pech. Zelf alles een miljoen keer door lezen en vervolgens toch maar de hulptroepen inschakelen. (Fijn dat ik in dit blog lekker in spreektaal mag schrijven!)

Stap 6: schrijf een blog J

Misschien wel de leukst stap die er is in de afstudeerfase! Want als je hieraan kan beginnen betekend dat dat je bijna klaar bent, en je het lijstje op it’s langs gaat om na te gaan wat je nog moet inleveren, en dan heb je dus je afstudeeronderzoek ingeleverd! HOERA VLAG UIT! Maar het is misschien wel fijn om dit blog af te sluiten met een korte conclusie van mijn onderzoek: (ik schakel even over naar schrijftaal, dit is namelijk letterlijk overgekomen uit mijn afstudeeronderzoek en gecorrigeerd door mijn lieftallige en talige vriendin Judith, Judith, bedankt!)

Conclusie: Er kan geconcludeerd worden dat het beroep van geestelijk verzorger zeer veelzijdig is en onmisbaar. Ook is duidelijk geworden in dit onderzoek, dat de opleidingsroute niet geheel duidelijk is. Aan de ene kant geeft de PGV aan dat de opleidingseisen gesteld worden door de zendende instantie die een zending moet verlenen, maar aan de andere kant stelt de PGV een vacature op waarin een masterniveau als opleidingseis gegeven wordt. Voor de meeste protestantse denominaties stelt de zendende instantie ook een masterniveau als opleidingseis, maar er zijn instanies waarbij hbo-niveau voldoende is (zoals bij de VPE), of waar een hboopleiding en een voorgangersopleiding binnen de instantie en vereiste is (zoals bij de Unie). In beide gevallen is een masteropleiding niet nodig. In theorie kan een hbo-theoloog met een kerkelijke zending van de VPE of de Unie solliciteren bij de PGV als geestelijk verzorger. Maar of hij gelijke kansen heeft de baan te krijgen, is de vraag. Ondanks dit is het belangrijk dat er informatie verstrekt wordt aan studenten van de opleiding GPW aan de CHE over het werk van de geestelijk verzorger bij Defensie en over de mogelijkheden en de te volgen opleidingsroute.

Stap 7: nu even helemaal niks

Ook een van mijn favoriete stappen. Nu alles ingeleverd is doe ik even helemaal niks. Na 4,5 jaar studeren mag dat wel een keertje. Verzet je zinnen, begin een nieuwe hobby en ga nadenken over een leven na de studie. Zoek weer eens wat oude bekende op, verschoon de kattenbak en stof je racefiets af. Het leven gaat weer verder waar het 4,5 jaar geleden gestopt leek te zijn. Ik zeg leek, want ik heb natuurlijk gewoon door geleefd! Heel veel geleerd! Maar nu is de eindstreep echt in zicht. Het wachten is nu op bericht van de eerste beoordelaar. En dan kan best met een goed boek op de bank of tijdens een rondje op de racefiets door de polder!

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Afstudeerprojecten, Blogs van alumni, Competenties, Geestelijk verzorger, Hbo-theoloog, Onderzoek, Pastoraat met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *