De afgelopen tijd raakte ik in de ban van geld

Auteur: Hanneke de Pater-Bakker, docent bij de Academie Theologie

De afgelopen tijd raakte ik in de ban van geld. Ja, je leest het goed: ´gematigde che-docent met dito salaris raakt in de ban van geld´. Of liever gezegd, van het ontbreken daarvan. Ik kom niet tekort, zeker niet, maar het zou meer kunnen zijn.

Althans, dat begrijp ik deze week van minister Bussemaker. Ik zou maandelijks  genoeg euri moeten binnenkrijgen om mijzelf en mijn kroost te onderhouden. Dat gaat met mijn 0,6 fte contract min een beetje verlof niet lukken. En dus schiet ik als werkende vrouw tekort. Nee, niet ten opzichte van mijn gezin, van dat schuldgevoel moet ik nou eens af, maar ten opzichte van de overheid die moet bijpassen op het moment dat mijn partner iets overkomt en die flink in mijn mentale ontwikkeling heeft geïnvesteerd.

Ik hoor het ook van mijn medechristenen. Ik zou meer kunnen bezitten. Ik citeer: “De tijden van slappe thee en droge mariakaakjes zijn gewoon voorbij. God heeft gewoon voorspoed beloofd en wij tekenen bij deze daar gewoon op in[1]”. Verhip zeg, ik zou ‘gewoon’ rijk kunnen zijn!

Ken je dat verhaal van meneer Jansen die naar de hemel gaat[2]? Meneer Jansen sterft en gaat naar de hemel. Petrus staat al op hem te wachten bij de hemelpoort en geeft hem een rondleiding. Op een gegeven moment ziet meneer Jansen een soort pakhuis en vraagt Petrus hem daarin rond te leiden. Die antwoordt: “Ik denk niet dat je wilt zien wat daarbinnen ligt.” Uiteraard wil meneer Jansen dat wel en krijgt hij Petrus ook zover dat ze naar binnen gaan. Ze zien rijen stellingen met dozen met een rood lint eromheen. “Op al die dozen staat een naam…”, mompelt Jansen. Hij vraagt aan Petrus: “Heb ik ook een doos?” Ja, zegt Petrus en probeert hem naar buiten te loodsen. Maar Jansen rent naar de afdeling J, vindt zijn doos, rukt het lint eraf en slaakt een diepe zucht. In de doos zitten alle zegeningen die God aan Jansen had willen geven, als hij er maar om had gevraagd…

Al die jaren heb ik genoegen genomen met een middelmatig leven! Had ik maar om meer gevraagd!  Waarom stel ik me tevreden met een secondhand noname car terwijl een Volvo V70 ook tot de mogelijkheden behoort[3]? Nou ja, het kan nog: “Door middel van een eenvoudig, gelovig gebed, kunt u uw toekomst veranderen. Over een minuut kan het al anders zijn.[4]

Het zal mijn calvinistische opvoeding zijn; ik heb er moeite mee. Bidden voor een Ipad, een salarisverhoging, voor materiële dingen die mijn geluk zouden kunnen vergroten. Maar waarom eigenlijk? Zou God ons niet net als Jabes[5] willen zegenen met concrete zegeningen?

Waar ik bang voor ben, is dat God en geld en goed kunnen gaan samen vallen. God is dan niet alleen een theologisch, maar ook een economisch concept. God is een idee dat vertaalt kan worden in succesvolle economische activiteiten[6]. En niet alles is te vertalen in geld. God niet, mijn relatie niet, mijn vrijwilligerswerk niet, de opvoeding van mijn kinderen niet. Er is ook nog een andere wereld, die niet samenvalt met de materie. Volgens mij is juist dàt een bevrijdende boodschap.


[1] VPRO-documentaire Tegenlicht: Prosperity Gospel.
[2] Bruce Wilkinson, Het gebed van Jabes, doorbreken naar het gezegende leven, p. 25 ev.[3] http://www.trouw.nl/tr/nl/5009/Archief/archief/article/detail/3246683/2012/04/26/Geroepen-door-God-in-Barneveld.dhtml
[4] Wilkinson, p. 29.
[5] 1 Kron. 4:9,10
[6] Deze mooie zinnen heb ik niet zelf bedacht, maar komen van de antropoloog Azonzeh Ukah in VPRO Tegenlicht (voornoemde documentaire, op 39 min.)

Deel deze blog

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS
Dit bericht is geplaatst in Diaconaal werk, Geloofsleer met de tags . Bookmark de permalink.

3 reacties op De afgelopen tijd raakte ik in de ban van geld

  1. W. Bahlman schreef:

    Amen. Misschien moeten we eerst maar eens leren te delen in Zijn lijden

  2. Ronald Lammers schreef:

    Ook Amen. Mijn hele leven maak ik al deel uit van de evangelische wereld. En soms heb ik verdriet wat in die wereld aan onderwijs wordt gegeven. Al die overspannen verwachtingen die worden gecreëerd door middel van het ‘gelovig’ gebed om voorspoed, genezing etc…, ik heb al veel verdriet gezien bij de niet-verhoringen. Gelukkig mag ik ook weten dat ik deel uitmaak van die andere wereld, waarin het niet meer om mijn geluk gaat, maar om de grote Ander. En het bijzondere daarvan is dat uiteindelijk Zijn heerlijkheid, mijn heerlijkheid wordt!

  3. Hanneke de Pater schreef:

    De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat de materiele zegeningen ook gebruikt (kunnen) worden voor gemeenteopbouw. Als dat geen dekmantel is, kan ik er wel mee leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *